I Am a Greek European Worldwidel Man-Now!- www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

I Am a Greek European Worldwide Man-Now!-

www.artpoeticacouvelis.blogspot.com

Παρασκευή, 23 Φεβρουαρίου 2018

GREEK POETRY -Around About Athens- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-Around About Athens-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.








Around About Athens-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

τα λιμναζοντα νερα της οδου Αθηνας
η τρεμουσα ορατοτητα της Ερμου  η ενστολη ερημος οδος Σταδιου
τα διακενα στρομβοειδους αχρωματοψιας στο Συνταγμα
ο κυρ Οιδιποδας θηβαιος ευγενης νυν λουστρος στην Ομονοια
η Αντιγονη πρεζονι στη Βαθης κι η Ισμηνη πωλητρια σμυρνας
και λιβανιων στην Αιολου ενας αχρειος νταβατζης Ετεοκλης
στο Νεον Καφενειον κι ο αχρειος Πολυνεικης πουλαει
κλεμενα ρολογια στην Κοτοπουλη 'ciao beba' 'Mon dieu'
δερμα τραβηγμενο απο το προσωπο'δες στο  εσωτερικο του'
δειλος τι  πονηρο μεταχειριζεσε τροπο;
.
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ.ΒΙΒΛΙΟ:ΓΕΝΕΣΙΣ.38.A Reality Story -Εγενετο δε ο Ιουδας ο Αυναν και η Θαμαρ- [μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis] ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ.ΒΙΒΛΙΟ:ΓΕΝΕΣΙΣ.38.A Reality Story
-Εγενετο δε ο Ιουδας ο Αυναν και η Θαμαρ-
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.


Θαμαρ και Ιουδας.Γενεσις 38

ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ.ΒΙΒΛΙΟ:ΓΕΝΕΣΙΣ.38.A Reality Story
-Εγενετο δε ο Ιουδας ο Αυναν και η Θαμαρ-
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

38.ΕΓΕΝΕΤΟ δέ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, κατέβη ᾿Ιούδας ἀπὸ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ καὶ ἀφίκετο
ἕως πρὸς ἄνθρωπόν τινα ᾿Οδολλαμίτην, ᾧ ὄνομα Εἰράς. 2 καὶ εἶδεν ἐκεῖ ᾿Ιούδας θυγατέρα ἀνθρώπου Χαναναίου, ᾗ ὄνομα Σαυά, καὶ ἔλαβεν αὐτὴν καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν. 3 καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ῎Ηρ. 4 καὶ συλλαβοῦσα ἔτεκεν υἱὸν ἔτι καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Αὐνάν. 5 καὶ προσθεῖσα ἔτεκεν υἱὸν καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σηλώμ. αὕτη δὲ ἦν ἐν Χασβί, ἡνίκα ἔτεκεν αὐτούς. 6 καὶ ἔλαβεν ᾿Ιούδας γυναῖκα ῍Ηρ τῷ πρωτοτόκῳ αὐτοῦ, ᾗ ὄνομα Θάμαρ. 7 ἐγένετο δὲ ῍Ηρ πρωτότοκος ᾿Ιούδα πονηρὸς ἔναντι Κυρίου, καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν ὁ Θεός. 8 εἶπε δὲ ᾿Ιούδας τῷ Αὐνάν· εἴσελθε πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ ἐπιγάμβρευσαι αὐτὴν καὶ ἀνάστησον σπέρμα τῷ ἀδελφῷ σου. 9 γνοὺς δὲ Αὐνὰν ὅτι οὐκ αὐτῷ ἔσται τὸ σπέρμα, ἐγίνετο ὅταν εἰσήρχετο πρὸς τὴν γυναῖκα τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, ἐξέχεεν ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ μὴ δοῦναι σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ. 10 πονηρὸν δὲ ἐφάνη ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἐποίησε τοῦτο, καὶ ἐθανάτωσε καὶ τοῦτον. 11 εἶπε δὲ ᾿Ιούδας Θάμαρ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ· κάθου χήρα ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου ἕως μέγας γένηται Σηλὼμ ὁ υἱός μου. εἶπε γάρ· μή ποτε ἀποθάνῃ καὶ οὗτος, ὥσπερ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ. ἀπελθοῦσα δὲ Θάμαρ ἐκάθητο ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτῆς. 12 ᾿Επληθύνθησαν δὲ αἱ ἡμέραι καὶ ἀπέθανε Σαυὰ ἡ γυνὴ ᾿Ιούδα· καὶ παρακληθεὶς ᾿Ιούδας ἀνέβη ἐπὶ τοὺς κείροντας τά πρόβατα αὐτοῦ, αὐτὸς
καὶ Εἰρὰς ὁ ποιμὴν αὐτοῦ ὁ ᾿Οδολλαμίτης εἰς Θαμνά. 13 καὶ ἀπηγγέλη Θάμαρ τῇ νύμφῃ αὐτοῦ λέγοντες· ἰδοὺ ὁ πενθερός σου ἀναβαίνει εἰς Θαμνὰ κεῖραι τὰ πρόβατα αὐτοῦ. 14 καὶ περιελομένη τὰ ἱμάτια τῆς χηρεύσεως ἀφ᾿ ἑαυτῆς, περιεβάλετο θέριστρον καὶ ἐκαλλωπίσατο καὶ ἐκάθισε πρὸς ταῖς πύλαις Αἰνάν, ἥ ἐστιν ἐν παρόδῳ Θαμνά· εἶδε γὰρ ὅτι μέγας γέγονε Σηλώμ, αὐτὸς δὲ οὐκ ἔδωκεν αὐτὴν αὐτῷ γυναῖκα. 15 καὶ ἰδὼν αὐτὴν ᾿Ιούδας ἔδοξεν αὐτὴν πόρνην εἶναι· κατεκαλύψατο γὰρ τὸ πρόσωπον αὐτῆς, καὶ οὐκ ἐπέγνω αὐτήν. 16 ἐξέκλινε δὲ πρὸς αὐτὴν τὴν ὁδὸν καὶ εἶπεν αὐτῇ· ἔασόν με εἰσελθεῖν πρὸς σέ· οὐ γὰρ ἔγνω ὅτι νύμφη αὐτοῦ ἐστίν. ἡ δὲ εἶπε· τί μοι δώσεις, ἐὰν εἰσέλθῃς πρός με; 17 ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ σοι ἀποστελῶ ἔριφον αἰγῶν ἐκ τῶν προβάτων μου, ἡ δὲ εἶπεν· ἐὰν δῷς μοι ἀρραβῶνα, ἕως τοῦ ἀποστεῖλαί σε. 18 ὁ
δὲ εἶπε· τίνα τὸν ἀρραβῶνά σοι δώσω; ἡ δὲ εἶπε· τὸν δακτύλιόν σου καὶ τὸν ὁρμίσκον, καὶ τὴν ράβδον τὴν ἐν τῇ χειρί σου. καὶ ἔδωκεν αὐτῇ καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἐξ αὐτοῦ. 19 καὶ ἀναστᾶσα ἀπῆλθε καὶ περιείλετο τὸ θέριστρον αὐτῆς ἀφ᾿ ἑαυτῆς καὶ ἐνεδύσατο τὰ ἱμάτια τῆς χηρεύσεως αὐτῆς. 20 ἀπέστειλε δὲ ᾿Ιούδας τὸν ἔριφον ἐξ αἰγῶν ἐν χειρὶ τοῦ ποιμένος αὐτοῦ τοῦ ᾿Οδολλαμίτου κομίσασθαι παρὰ τῆς γυναικὸς τὸν ἀρραβῶνα, καὶ οὐχ εὗρεν αὐτήν. 21 ἐπηρώτησε δὲ τοὺς ἄνδρας τοὺς ἐκ τοῦ τόπου· ποῦ ἐστιν ἡ πόρνη ἡ γενομένη ἐν Αἰνὰν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ; καὶ εἶπαν· οὐκ ἦν ἐνταῦθα πόρνη. 22 καὶ ἀπεστράφη πρὸς ᾿Ιούδαν καὶ εἶπεν· οὐχ εὗρον, καὶ οἱ ἄνθρωποι οἱ ἐκ τοῦ τόπου λέγουσι μὴ εἶναι ὧδε πόρνην. 23 εἶπε δὲ ᾿Ιούδας· ἐχέτω αὐτά, ἀλλὰ μή ποτε καταγελασθῶμεν· ἐγὼ μὲν ἀπέσταλκα τὸν ἔριφον τοῦτον,
σὺ δὲ οὐχ εὕρηκας. 24 ᾿Εγένετο δὲ μετὰ τρίμηνον ἀνηγγέλη τῷ ᾿Ιούδᾳ λέγοντες· ἐκπεπόρνευκε Θάμαρ ἡ νύμφη σου καὶ ἰδοὺ ἐν γαστρὶ ἔχει ἐκ πορνείας. εἶπε δὲ ᾿Ιούδας· ἐξαγάγετε αὐτήν, καὶ κατακαυθήτω. 25 αὐτὴ δὲ ἀγομένη ἀπέστειλε πρὸς τὸν πενθερὸν αὐτῆς λέγουσα· ἐκ τοῦ ἀνθρώπου, οὗτινος ταῦτά ἐστιν, ἐγὼ ἐν γαστρὶ ἔχω. καὶ εἶπεν· ἐπίγνωθι, τίνος ὁ δακτύλιος καὶ
ὁ ὁρμίσκος καὶ ἡ ράβδος αὕτη. 26 ἐπέγνω δὲ ᾿Ιούδας καὶ εἶπε· δεδικαίωται Θάμαρ ἢ ἐγώ, οὗ ἕνεκεν οὐκ ἔδωκα αὐτὴν Σηλὼν τῷ υἱῷ μου. καὶ οὐ προσέθετο ἔτι τοῦ γνῶναι αὐτήν. 27 ᾿Εγένετο δὲ ἡνίκα ἔτικτε, καὶ τῇδε ἦν δίδυμα ἐν τῇ γαστρὶ αὐτῆς. 28 ἐγένετο δὲ ἐν τῷ τίκτειν αὐτήν, ὁ εἷς προεξήνεγκε τὴν χεῖρα· λαβοῦσα δὲ ἡ μαῖα ἔδησεν ἐπί τὴν χεῖρα αὐτοῦ κόκκινον λέγουσα· οὗτος ἐξελεύσεται πρότερος. 29 ὡς δὲ ἐπισυνήγαγε τὴν χεῖρα, καὶ εὐθὺς ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ. ἡ δὲ εἶπε· τί διεκόπη διὰ σὲ φραγμός; καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Φαρές. 30 καί μετὰ τοῦτο ἐξῆλθεν ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, ἐφ᾿ ᾧ ἦν ἐπὶ τῇ χειρὶ αὐτοῦ τὸ κόκκινον· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ζαρά.

ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ.ΒΙΒΛΙΟ:ΓΕΝΕΣΙΣ.38.
-Εγενετο δε ο Ιουδας ο Αυναν και η Θαμαρ-
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

Εγινε κατα εκεινο τον καιρο,κατεβηκε ο Ιουδας απο τα αδελφια του και εφθασε σε καποιον
ανθρωπον Οδολλαμιτην,με το ονομα Ειρας,και εκει ο Ιουδας ειδε τη θυγατερα ενος ανθρω-
που Χαναναιου,με το ονομα Σαυα,την πηρε και εισηρθε σε αυτην,και αφου συνελλαβε γεν-
νησε γιο και καλεσε το ονομα του Ηρ,και  αφου συνελλαβε γεννησε γιο παλι και καλεσε το
ονομα του Αυναν,και επιπλεον γεννησε γιο και καλεσε το ονομα του Σηλωμ,αυτη δε ηταν
στη Χασβι,οταν τα γεννησε,και πηρε ο Ιουδας γυναικα στον Ηρ τον πρωτοτοκον του,με το ονο-
Θαμαρ,εγινε δε ο Ηρ ο πρωτοτοκος του Ιουδα πονηρος εναντι του Κυριου,και τον σκοτωσε
ο Θεος,ειπε ο Ιουδας στον Αυναν:εισελθε στη γυναικα του αδελφου σου  και γαμπρεσου την
και αναστησε το σπερμα στον αδελφο σου,γνωριζοντας δε ο Αυναν οτι δεν θα ηταν δικο του
το σπερμα το οποιο θα γεννιονταν οταν θα εισηρχετο στη γυναικα του αδελφου του,εξω εχυνε
πανω στη γη για να μη δωσει σπερμα στον αδελφο του,πονηρο δε αυτο φανηκε εναντι του
Θεου, οτι εκανε αυτο,και τον θανατωσε και αυτον,ειπε δε ο Ιουδας στη Θαμαρ τη νυφη του:
καθησε χηρα μεσα στο σπιτι του πατερα σου εως οτου μεγαλος να γινει ο Σηλωμ ο γιος μου,
γιατι ειπε,μη καποτε πεθανει και αυτος,οπως και οι αδελφοι του,αφου εφυγε η Θαμαρ καθον-
ταν μεσα στο σπιτι του πατερα της,πληθυνθηκε ο αριθμος των ημερων και πεθανε η Σαυα
η γυναικα του Ιουδα,και οταν προσκληθηκε ο Ιουδας ανεβηκε σε αυτους που κουρευαν τα
προβατα του,αυτος και ο Ειρας ο βοσκος του ο Οδολλαμιτης στη Θαμνα,και αναγγελθηκε
στη Θαμαρ τη νυφη του λεγοντες:ιδου ο πενθερος σου ανεβαινει στη Θαμνα να κουρεψει
τα προβατα του,και βγαζοντας τα ρουχα της χηρειας απο πανω της,καλυφθηκε με πεπλο και
καλλωπισθηκε και καθησε μπροστα στις πυλες της Αιναν,που ειναι στο δρομο προς τη Θαμνα,
γιατι ειδε οτι μεγαλος ειχε γινει ο Σηλωμ,κι αυτος δεν την εδωσε σε αυτον γυναικα,και βλεπον-
τας την ο Ιουδας την νομισε πορνη οτι ειναι,γιατι ειχε κατακαλυψει το προσωπο της και δεν την
αναγνωρισε,εστρεψε προς αυτον το δρομο και ειπε σε αυτη:αφησε με να εισερθω σε σενα,γιατι
δεν γνωριζε οτι η νυφη του ηταν,αυτη δε του ειπε:τι σε μενα θα δωσεις,αν εισερθεις σε μενα,
αυτος δε ειπε:εγω σε σενα θα στειλω κατσικι γιδιων απο τα προβατα μου,αυτη δε ειπε:αν δω-
σεις σε μενα αρραβωνα,εως οτου εσυ το στειλεις,αυτος δε ειπε:τι αρραβωνα σε σενα να δωσω;
αυτη δε ειπε:το δαχτυλιδι σου και το μικρο περιδεραιο,και την ραβδο αυτην στο χερι σου,και
εδωσε σε αυτη και εισηρθε σε αυτη και στη κοιλια συνελλαβε απο αυτον,και αφου σηκωθηκε
αναχωρησε και εβγαλε το πεπλο της απο πανω της και ντυθηκε τα ρουχα της χηρειας της,εστει-
δε ο Ιουδας το κατσικι απο τα γιδια με το χερι του βοσκου του του Οδολλαμιτου και να φερει
πισω απο την γυναικα τον αρραβωνα,και δεν την βρηκε,ρωτησε δε τους ανδρες του τοπου:
που ειναι η πορνη που βρισκονταν στην Αιναν στον δρομο,και ειπαν:δεν ειναι εδω πορνη,και
επεστρεψε προς τον Ιουδα και ειπε:δεν την βρηκα,και οι ανθρωποι του τοπου λενε πως δεν
ειναι εκει πορνη,ειπε δε ο Ιουδας:ας τα εχει,αλλα μη ποτε γινουμε καταγελαστοι,εγω μεν της
εστειλα το κατσικι αυτο,συ δε δεν την βρηκες.Αφου εγινε ενα τριμηνο αναγγελθηκε στον Ιουδα
λεγοντες:εχει εκπορνευτει η Θαμαρ η νυφη σου και ιδου στη κοιλια εχει απο πορνεια,ειπε δε ο
Ιουδας:εξω συρτε την,και ας κατακαφθει,αυτη δε οταν οδηγουνταν τα εστειλε στον πενθερον
της λεγοντας:απο τον ανθρωπο,του οποιου αυτα ειναι,εγω στη κοιλια εχω,και ειπε:μαθε,ποια-
νου το δαχτυλιδι και το μικρο περιδεραιο και η ραβδος αυτη,καταλαβε δε ο Ιουδας και ειπε:
εχει δικαιωθει η Θαμαρ παρα εγω,διοτι δεν την εδωσα στον Σηλων τον γιο μου,και δεν διατε-
θηκε παλι να την γνωρισει.Οταν δε εγινε να γεννησει, και μπλεγμενα ηταν διδυμα στην κοιλια
της,εγινε δε οταν γεννουσε αυτη,ο ενας προεβαλε το χερι,πιανοντας το δε η μαμη εδεσε στο
χερι του κοκκινο λεγοντας:αυτος θα βγει εξω πιο πρωτος,καθως δε μαζεψε το χερι,και αμεσως
βγηκε ο αδελφος του,η δε ειπε:οτι κοπηκε για σε ο φραγμος,και εκαλεσε το ονομα του Φαρες,
και μετα απο αυτο βγηκε ο αδελφος του,οπου σε αυτον ηταν στο χερι του το κοκκινο,και καλε-
σε το ονομα του Ζαρα
.
.

Πέμπτη, 22 Φεβρουαρίου 2018

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -J.L.Borges.El espejo de tinta[Ο καθρεφτης απο μελανι][απο Historia universal de la infamia.1933] μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-J.L.Borges.El espejo de tinta[Ο καθρεφτης απο μελανι]
[απο Historia universal de la infamia.1933]
μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

J.L.Borges-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

J.L.Borges.El espejo de tinta[Ο καθρεφτης απο μελανι]
[απο Historia universal de la infamia.1933]
μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

J.L.Borges.El espejo de tinta
La historia sabe que el más cruel de los gobernadores del Sudán fue Yakub el Doliente, que entregó su país a la iniquidad de los recaudadores egipcios y murió en una cámara del palacio, el día catorceno de la luna de barmajat, el año 1842. Algunos insinúan que el hechicero Abderráhmen El Masmudí (cuyo nombre se puede traducir El Servidor del Misericordioso) lo acabó a puñal o a veneno, pero una muerte natural es más verosímil –ya que le decían el Doliente. Sin embargo, el capitán Richard Francis Burton conversó con ese hechicero el año 1853 y cuenta que le refirió lo que copio:
"Es verdad que yo padecí cautiverio en el alcázar de Yakub el Doliente, a raíz de la conspiración que fraguó mi hermano Ibrahim, con el fementido y vano socorro de los caudillos negros del Kordofán, que lo denunciaron. Mi hermano pereció por la espada, sobre la piel de sangre de la justicia, pero yo me arrojé a los aborrecidos pies del Doliente y le dije que era hechicero y que si me otorgaba la vida, le mostraría formas y apariencias aún más maravillosas que las del Fanusí jiyal (la linterna mágica). El opresor me exigió una prueba inmediata. Yo pedí una pluma de caña, unas tijeras, una gran hoja de papel veneciano, un cuerno de tinta, un brasero, unas semillas de cilantro y una onza de benjuí. Recorté la hoja en seis tiras, escribí talismanes e invocaciones en las cinco primeras, y en la restante las siguientes palabras que están en el glorioso Qurán: 'Hemos retirado tu velo, y la visión de tus ojos es penetrante'. Luego dibujé un cuadro mágico en la mano derecha de Yakub y le pedí que la ahuecara y vertí un círculo de tinta en el medio. Le pregunté si percibía con claridad su reflejo en el círculo y respondió que sí. Le dije que no alzara los ojos. Encendí el benjuí y el cilantro y quemé las invocaciones en el brasero. Le pedí que nombrara la figura que deseaba mirar. Pensó y me dijo que un caballo salvaje, el más hermoso que pastara en los prados que bordean el desierto. Miró y vio el campo verde y tranquilo y después un caballo que se acercaba, ágil como un leopardo, con una estrella blanca en la frente. Me pidió una tropilla de caballos tan perfectos como el primero, y vio en el horizonte una larga nube de polvo y luego la tropilla. Comprendí que mi vida estaba segura.
“Apenas despuntaba la luz del día, dos soldados entraban en mi cárcel y me conducían a la cámara del Doliente, donde ya me esperaban el incienso, el brasero y la tinta. Así me fue exigiendo y le fui mostrando todas las apariencias del mundo. Ese hombre muerto que aborrezco tuvo en su mano cuanto los hombres muertos han visto y ven los que están vivos: las ciudades, climas y reinos en que se divide la tierra, los tesoros ocultos en el centro, las naves que atraviesan el mar, los instrumentos de la guerra, de la música y de la cirugía, las graciosas mujeres, las estrellas fijas y los planetas, los colores que emplean los infieles para pintar sus cuadros aborrecibles, los minerales y las plantas con los secretos y virtudes que encierran, los ángeles de plata cuyo alimento es el elogio y la justificación del Señor, la distribución de los premios en las escuelas, las estatuas de pájaros y de reyes que hay en el corazón de las pirámides, la sombra proyectada por el toro que sostiene la tierra y por el pez que está debajo del toro, los desiertos de Dios el Misericordioso. Vio cosas imposibles de describir, como las calles alumbradas a gas y como la ballena que muere cuando escucha el grito del hombre. Una vez me ordenó que le mostrara la ciudad que se llama Europa. Le mostré la principal de sus calles y creo que fue en ese caudaloso río de hombres, todos ataviados de negro y muchos con anteojos, que vio por la primera vez al Enmascarado.
“Esa figura, a veces con el traje sudanés, a veces de uniforme, pero siempre con un paño sobre la cara, penetró desde entonces en las visiones. Era infaltable y no conjeturábamos quién era. Sin embargo, las apariencias del espejo de tinta, momentáneas o inmóviles al principio, eran más complejas ahora; ejecutaban sin demora mis órdenes y el tirano las seguía con claridad. Es cierto que los dos solíamos quedar extenuados. El carácter atroz de las escenas era otra fuente de cansancio. No eran sino castigos, cuerdas, mutilaciones, deleites del verdugo y del cruel.
“Así arribamos al amanecer del día catorceno de la luna de barmajat. El círculo de tinta había sido marcado en la mano, el benjuí arrojado al brasero, las invocaciones quemadas. Estábamos solos los dos. El Doliente me dijo que le mostrara un inapelable y justo castigo, porque su corazón, ese día, apetecía ver una muerte. Le mostré los soldados con los tambores, la piel de becerro estirada, las personas dichosas de mirar, el verdugo con la espada de la justicia. Se maravilló al mirarlo y me dijo: Es Abu Kir, el que ajustició a tu hermano Ibrahim, el que cerrará tu destino cuando me sea deparada la ciencia de convocar estas figuras sin tu socorro. Me pidió que trajeran al condenado. Cuando lo trajeron se demudó, porque era el hombre inexplicable del lienzo blanco. Me ordenó que antes de matarlo le sacaran la máscara. Yo me arrojé a sus pies y dije: Oh, rey del tiempo y sustancia y suma del siglo, esta figura no es como las demás, porque no sabemos su nombre ni el de sus padres ni el de la ciudad que es su patria, de suerte que yo no me atrevo a tocarla, por no incurrir en una culpa de la que tendré que dar cuenta. Se rió el Doliente y acabó por jurar que él cargaría con la culpa, si culpa había. Lo juró por la espada y el Qurán. Entonces ordené que desnudaran al condenado y que lo sujetaran sobre la estirada piel de becerro y que le arrancaran la máscara. Esas cosas se hicieron. Los espantados ojos de Yakub pudieron ver por fin esa cara –que era la suya propia. Se cubrió de miedo y locura. Le sujeté la diestra temblorosa con la mía que estaba firme y le ordené que continuara mirando la ceremonia de su muerte. Estaba poseído por el espejo: ni siquiera trató de alzar los ojos o de volcar la tinta. Cuando la espada se abatió en la visión sobre la cabeza culpable, gimió con una voz que no me apiadó, y rodó al suelo, muerto.
“La gloria sea con Aquel que no muere y tiene en su mano las dos llaves del Ilimitado Perdón y del Infinito Castigo."
(Del libro The Lake Regions of Equatorial Africa, de R.F. Burton.)
.
.
J.L.Borges.Ο καθρεφτης απο μελανι
[απο Historia universal de la infamia.1933]
μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

στην ιστορια ειναι γνωστο πως ο πιο σκληρος απ'τους κυβερνητες του Σουδαν υπηρξε ο Yakub
ο Μελαγχολικος,που παρεδωσε τη χωρα του στην ασυδοσια των αιγυπτιων φοροεισπρακτορων
και πεθανε σε μια καμαρα του παλατιου,την δεκατη τεταρτη μερα της σεληνης του barmajat,το
ετος 1842.Καποιοι πιστευουν πως ο μαγος  Abderráhmen El Masmudí [του οποιου το ονομα
μπορει να μεταφραστει Ο Υπερετης του Ελεους]τον τελειωσε μαχαιρωνοντας η' δηληριαζον-
τας,αλλα ενας θανατος φυσικος ειναι πιο πολυ αληθοφανης-αφου τον ελεγαν ο Μελαγχολικος.
Χωρις αμφιβολια, ο capitán Richard Francis Burton συνομιλησε μ'αυτον τον μαγο το ετος
1853 και διηγειται αυτο που του αναφερε το οποιο και αντιγραφω :
'Ειν'αληθεια  πως κρατηθηκα αιχμαλωτος στο καστρο του  Yakub του Μελαγχολικου,εξ αιτιας
της συνομωσιας που υποκινησε ο αδερφος μου  Ibrahim,με την απιστη και  ματαια βοηθεια
των μαυρων αρχηγων του  Kordofán,που τον απαρνηθηκαν.Ο αδερφος μου αφανισθηκε απ'το
σπαθι,πανω στο αιματοβαμενο χαλι της δικαιοσυνης,αλλ'εγω ριχτηκα στ'αηδιαστικα ποδια του
Μελαγχολικου και του'πα πως ημουν μαγος και πως αν μου χαριζε τη ζωη,σ'αυτον θα'δειχνα
μορφες κι οραματα ακομα πιο πολυ θαυμαστα απ'αυτα  του  Fanusí jiyal (του μαγικου λυχνα-
ριου).Ο δυναστης μου απαιτησε μια αποδειξη αμεσως.
Εγω ζητησα μια πενα απο καλαμι,ενα ψαλιδι,ενα μεγαλο φυλλο απο χαρτι βενετσιανικο,ενα
κερατινο μελανοδοχειο,ενα μαγκαλι,μερικους σπορους κολιαντρου και μια ουγγια ρετσινιου.
Εκοψα το φυλλο σ'εξι κομματια,κι εγραψα μαγικα κι επικλησεις  στα πεντε πρωτα,και στο τε-
λευταιο τ'ακολουθα λογια που'ναι μεσα στο ενδοξο  Qurán:'εχουμε τραβηξει το πεπλο σου ,
κι η θεα των ματιων σου ειναι διαπεραστικη'.Στη συνεχεια σχεδιασα ενα μαγικο τετραγωνο
στο δεξι χερι του Yakub και του ζητησα να το βαθουλωσει κι εχυσα ενα κυκλο μελανης στο
μεσο.Τον ρωτησα αν εβλεπε καθαρα την αντανακλαση του στον κυκλο κι απαντησε πως ναι.
Του'πα να μην σηκωσει τα ματια.Αναψα το ρετσινι και το κολιαντρο κι  εκαψα τις επικλησεις
στο μαγκαλι.Του ζητησα να ονομασει την εικονα που θα επιθυμουσε να δει.Σκεφθηκε και
μου'πε πως ηθελε ενα αγριο αλογο,το πιο ομορφο που βοσκαει στα λιβαδια που συνορευουν
την ερημο.Κοιταξε κι ειδε τον πρασινο κι ησυχο καμπο κι υστερα ενα αλογο που πλησιαζε,
ευελικτο οπως μια λεοπαρδαλη,μ'ενα λευκο αστρο στο μετωπο.Μου ζητησε μι'αγελη αλογων
τοσο τελεια οσο το πρωτο,κι ειδε στον οριζοντα ενα μεγαλο συννεφο σκονης και στη συνεχεια
την αγελη.Καταλαβα οτι η ζωη μου ηταν ασφαλης.
Μολις ξημερωσε το φως της μερας,δυο στρατιωτες μπηκαν στο κελι μου και μ'οδηγησαν στην
καμαρα του Μελαγχολικου,οπου με περιμεναν το λιβανι,το μαγκαλι και η μελανι.Ετσι μ'απαι-
τουσε και να του 'δειξω ολα τα φαινομενα του κοσμου.Αυτος ο πεθαμενος ανθρωπος π'απαι-
χθανομουν ειχε στα χερια του οσα οι πεθαμενοι ανθρωποι εχουν δει και βλεπουν αυτοι που'ναι
ζωντανοι:τις πολιτειες,κλιματα και βασιλεια στα οποια χωριζεται η γη,τους κρυμενους θησαυ-
ρους στο κεντρο,τα καραβια που διασχιζουν τη θαλασσα,τα οργανα του πολεμου,της μουσικης,
της χειρουργικης,τις χαριτωμενες γυναικες,τα σταθερα αστρα και τους πλανητες,τα χρωματα
που χρησιμοποιουν οι απιστοι για να ζωγραφισουν τους απαιχθεις πινακες τους,τα ορυκτα και
τα φυτα με τα μυστικα και τις δυναμεις που περικλειουν,τους ασημενιους αγγελους των οποιων
 η τροφη ειναι το εγκωμιο και η αποδειξη του Κυριου,την διανομη των βραβειων στα σχολεια,
τ'αγαλματα των πουλιων και των βασιλιδιων που υπαρχουν μεσα στην καρδια των πυραμιδων,
την σκια που προβαλλεται απ'τον ταυρο που στηριζει τη γη και απ'το ψαρι που βρισκεται κατω
απ'τον ταυρο,τις ερημους του Φιλευσπλαχνου Θεου. Ειδε πραγματα αδυνατα να περιγραφουν,
οπως δρομους φωτισμενους μ'αεριο κι οπως τη φαλαινα που πεθαινει οταν ακουει τη φωνη
τ'ανθρωπου.Μια φορα με διεταξε για να του δειξω την πολιτεια π'ονομαζεται Ευρωπη.Του'δει-
ξα τον κυριωτερο απ'τους δρομους της και πιστευω οτ'ηταν μεσα σ'αυτο το μεγαλο ορμητικο
ποταμι των ανθρωπων,ολοι ντυμενοι στα μαυρα και πολλοι με γυαλια,οτ'ειδε για πρωτη φορα
τον Μασκαρεμενο.
Αυτη η φιγουρα με το σουδανεζικο ρουχο,μερικες φορες με στολη,αλλα παντοτε μ'ενα πανι
πανω στο κεφαλι,εισχωρησε απο τοτε μεσ'στα οραματα.Ηταν παντοτε παρων και δεν μπορου-
σαμε να γνωρισουμε  ποιος ηταν.Χωρις αμφιβολια,τα οραματα στον καθρεφτη του μελανιου,
στιγμιαια η' ακινητα στην αρχη,ηταν πιο περιπλοκα τωρα,εκτελουσαν χωρις καθυστερηση τις
διατεγες μου κι ο τυραννος τις ακολουθουσε χωρις συγχιση.Ειν'αληθεια πως κι οι δυο βρισκο-
μασταν σε κατασταση εξαντλησης.Ο αποτροπαιος χαρακτηρας των σκηνων ηταν η αλλη πηγη
της κουρασης.Δεν ηταν μονο βασανιστηρια,τα σχοινια οι θηλιες,οι  ακρωτηριασμοι,η ηδονη του
δημιου κι ο σκληρος αντρας.
Ετσι φθασαμε στο ξημερωμα της δεκατης τεταρτης μερας της σεληνης του  barmajat.Ο κυκλος
της μελανης ηταν σημειωμενος στο χερι,το ρετσινι ριγμενο στο μαγκαλι,οι επικλησεις καμενες.
Ειμασταν μονοι οι δυο μας.Ο Μελαγχολικος με διεταξε να του δειξω μια ανεκκλητη και δικαιη
τιμωρια,γιατι η καρδια του,αυτη τη μερα,ηθελε να δει εναν θανατο.Του'δειξα δυο στρατιωτες
με τα τυμπανα,το τεντωμενο δερμα του μοσχαριου,τα ευτυχισμενα προσωπα που κοιτουσαν,
τον δημιο με το σπαθι της δικαιοσυνης.Ειχ'εντυπωσιασθει κοιτωντας το και μου'πε:Ειναι ο Abu
Kir, αυτος που εκτελεσε τον αδερφο σου Ibrahim, αυτος που θα σφραγισει το πεπρωμενο σου
οταν σε με θα'ναι μεταδομενη η επιστημη να καλω αυτες τις φιγουρες χωρις τη βοηθεια σου.
Μου ζητησε να φερουν τον καταδικασμενο.Οταν τον εφεραν χλωμιασε,γιατ'ηταν ο αινιγματι-
κος αντρας με το λευκο πανι.Με διεταξε οπως πριν να τον σκοτωσουν να του βγαλουν τη μα-
σκα.Επεσα στα ποδια του κι ειπα:Ω,βασιλια του χρονου και της ουσιας κι ολου του αιωνα,αυτη
η φιγουρα δεν ειναι οπως οι αλλες,γιατι δεν ξερουμε τ'ονομα του,ουτ'αυτο των πατερων του,
ουτ'αυτο της πολιτειας που'ναι η πατριδα του,επομενως δεν τολμω να τον αγγιξω,για να μην
πεσω σ'αδικημα που θα πρεπει να δωσω λογαριαμο.Γελασε ο Μελαγχολικος κι ορκισθηκε πως
αυτος θα φορτωνονταν  το αμαρτημα,αν αμαρτημα ηταν.Τ'ορκισθηκε στο σπαθι και στο Qurán.
Κατοπιν διεταξε να ξεγυμνωσουν τον καταδικασμενο και να τον ξαπλωσουν πανω στο τεντωμε-
νο δερμα του μοσχαριου και να του βγαλουν τη μασκα.Αυτα τα πραγματα εγιναν.Τα  τρομαγ-
μενα ματια του Yakub μπορεσαν να δουν τελικα αυτο το κεφαλι-που ηταν αυτο το δικο του.
Κυριευθηκε απο φοβο και τρελα.Του κρατησα το δεξι χερι που'τρεμε με το δικο μου που'ταν
σταθερο και τον διεταξα να συνεχισει να κοιταζει την τελετη του θανατου του.Ηταν στην πληρη
κατοχη του καθρεφτη,κι ουτε προσπαθησε να σηκωσει τα ματια ουτε να πεταξει το μελανι.
Οταν το σπαθι επεσε μεσα στην εικονα  πανω στο ενοχο κεφαλι,μουγκρισε με μια φωνη που
δεν μ'εκανε να νιωσω λυπη,και κυλησε στο πατωμα,νεκρος.

Δοξα σ'Αυτον που δεν πεθαινει και κραταει στο χερι του τα δυο κλειδια της Απεριοριστης
Συγχωρεσης και της Αιωνιας Τιμωριας'

(Απο το βιβλιο The Lake Regions of Equatorial Africa, του R.F. Burton.)
.
.







J.L.Borges mirror-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

J.L.Borges mirror-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-music J.S.Bach   Air on a G String
https://youtu.be/j7OLDb3zYfU


.
.

J.L.Borges mirror-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-music J.S.Bach Air on a G String https://youtu.be/j7OLDb3zYfU

.
.
J.L.Borges mirror-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-music J.S.Bach   Air on a G String
https://youtu.be/j7OLDb3zYfU


.
.

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

conversation συνομιλια-painting animation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-music Μανος Χατζιδακης Φλερυ Νταντωνακη Σ'αγαπω https://youtu.be/_C3HQxj6ZM8

.
.

woman's portrait-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

conversation συνομιλια-painting animation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-music
Μανος Χατζιδακης Φλερυ Νταντωνακη Σ'αγαπω
https://youtu.be/_C3HQxj6ZM8


.
.

Δευτέρα, 19 Φεβρουαρίου 2018

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Πλουταρχου.Βιοι Παραλληλοι.Κρασσος.[ΚΑ'-ΚΒ'-ΚΓ'] Η Τραγωδια του Κρασσου [σχολια,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis] ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Πλουταρχου.Βιοι Παραλληλοι.Κρασσος.[ΚΑ'-ΚΒ'-ΚΓ']
Η Τραγωδια του Κρασσου
[σχολια,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Marcus Licinius Crassus, Louvre, Paris

Πλουταρχου.Βιοι Παραλληλοι.Κρασσος.[ΚΑ'-ΚΒ'-ΚΓ']
Η Τραγωδια του Κρασσου
[σχολια,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

σχολια:χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

-Μαρκος Λικινιος Κρασσος[Marcus Licinius Crassus Dives, 115 π.Χ- 53 π.Χ),ρωμαιος πολιτικος
αριστοκρατικης καταγωγης,ο πλουσιοτερος στη Ρωμαικη Ιστορια,πηρε μερος και διακριθηκε
στην καταστολη της εξεγερσης του δουλων του Σπαρτακου[73-71 π.Χ],το 60 π.Χ μελος της
πρωτης τριανδριας[Πομπηιος,Καισαρας,Κρασσος],υποστηριξε τον Γαιο Ιουλιο Καισαρα,το
55 π.Χ ως στρατηγος της ανατολης εκστρατευσε εναντιον των Παρθων[απειλη των ρωμαικων
κτησεων στην ανατολη]και στη Μαχη των Καρρων της Μεσοποταμιας το 53 π.Χ ηττηθηκε και
σκοτωθηκε,η μαχη αυτη θεωρειται μια απο τις μεγαλυτερες καταστροφες της Ρωμαικης Αυτο-
κρατοριας κι ενα απο τα μεγαλυτερα στρατηγικα λαθη της Ιστοριας
-Παρθοι,Παρθια,[ελληνικα:Παρθυηνή Παρθυαία,αρχαια περσικα:Παρθάβα,λατινικα:Parthia,
κοινη ελληνικη:Παρθία],περιοχη στην βορειοανατολικη Περσια,Παρθικη Αυτοκρατορια απο
το 247 π.Χ μεχρι το 224 μ.Χ,Δυναστεια Αρσακιδων
[Αρσάκης Α' ο ιδρυτής της δυναστείας,Τιριδάτης αδελφός του προηγουμένου,
Αρτάβανος Α΄ (Αρσάκης Β') γιος του Τιριδάτη,Πριαπάτιος,Φραάτης Α΄,Μιθριδάτης Α',
Φραάτης Β΄,Αρτάβανος Β΄,Μιθραδάτης Β΄ ο Μέγας,Γοτάρζης Α’,Ορόντης Α΄,Σανατράκης,
Φραάτης Γ΄,Ορόντης Β΄,Μιθραδάτης Γ΄,Φραάτης Δ΄,Μούσα της Παρθίας,Φραάτης Ε'.
Ορόντης Γ΄,Βονώνης Α’,Αρτάβανος Γ΄,Βαρδάνης Α',Γοτάρζης Β',Βονώνης Β’,Βολογήσης Α΄,
Πακώρος Β',Χοσρόης Α',Μιθριδάτης Δ',Βολογήσης Γ’,Βολογήσης Δ΄,Βολογήσης Ε΄,Βολογήσης ΣΤ΄
και Αρτάβανος Ε΄]
το 238 π.Χ οι Παρθοι κατελαβαν την Εκατομπυλον[η πολις των 100 πυλων]και την εκαναν
πρωτευουσα τους
-Ὁρώδῃ τε βασιλεῖ
Οροντης Β' της Παρθιας,βασιλιας των Παρθων,απο το 57 π.Χ μεχρι το 37 π.Χ,της Δυναστειας
των Αρσακιδων[247 π.Χ-224 μ.Χ],γιος του Φραατη Γ' τον οποιο δολοφονησε με τον αδελφο
του Μιθριδατη Γ,γυναικα του η ελληνιδα Λαοδικη,κορη του βασιλια της Κομμαγηνης Αντιοχου
Α' Θεου,απο την οποια εμαθε να μιλαει καλα την ελληνικη γλωσσα,το 53 π.Χ ο στρατηγος του
Σουρηνας νικησε τον Ρωμαιο στρατηγο Μαρκο Λικινιο Κρασσο,κι επιτεθηκε στην Αρμενια
αναγκαζοντας τον βασιλια της Αρταβασδη,γιο του Τιγρανη του Μεγαλου να διακοψει τη
συμμαχια με τους Ρωμαιους,το 51 π.Χ μαζι με τον γιο του Πακωρη δολοφονησαν τον Σουρηνα,
που η ανοδος της δυναμης του  θεωρηθηκε απειλη για την εξουσια του,
Δίκη μέντοι καὶ τῆς ὠμότητος Ὁρώδην καὶ τῆς ἐπιορκίας Σουρήναν ἀξία μετῆλθε. Σουρήναν
μὲν γὰρ οὐ μετὰ πολὺν χρόνον Ὁρώδης φθονῶν τῆς δόξης ἀπέκτεινεν,
Πλουταρχου.Βιοι Παραλληλοι.Κρασσος.[ΚΓ']
στον Ρωμαικο εμφυλιο πολεμο συμμαχησε πρωτα με τον Πομπηιο,μετα με τον Βρουτο και τον
Κασσιο,το 37 π.Χ ο γιος του Φραατης Δ' τον δολοφονησε για να ανεβει πιο γρηγορα στο θρονο
[Ὁρώδῃ δ' ἀποβαλόντι Πάκορον ὑπὸ Ῥωμαίων μάχῃ κρατηθέντα καὶ νοσήσαντι νόσον εἰς
ὕδερον τραπεῖσαν Φραάτης ὁ υἱὸς ἐπιβουλεύων ἀκόνιτον ἔδωκεν. ἀναδεξαμένης δὲ τῆς νόσου
τὸ φάρμακον εἰς ἑαυτὴν ὥστε συνεκκριθῆναι, καὶ τοῦ σώματος κουφισθέντος, ἐπὶ τὴν ταχίστην
τῶν ὁδῶν ἐλθὼν ὁ Φραάτης ἀπέπνιξεν αὐτόν.Πλουταρχου.Βιοι Παραλληλοι.Κρασσος.[ΚΓ']
-μειξέλληνες,ημιελληνας,απο ελληνα ανδρα και ξενη γυναικα
-δεῖν δὲ γράψασθαι τὰς συνθήκας ἐπὶ τὸν ποταμὸν προελθόντας
στον ποταμο Ευφρατη
-Αριστειδης,αισχρολογος,εγραψε τα Μιλησιακα,τα Σικελικα,τα Ιταλικα,Ιστορια Περσιας
-Αισωπος,Μυθοι,
Πῆραι δύο
Ἀνθρώπων ἕκαστος δύο πήρας φέρει, τὴν μὲν ἔμπροσθεν, τὴν δὲ ὄπισθεν, γέμει δὲ κακῶν
ἑκατέρα΄ ἀλλ' ἡ μὲν ἔμπροσθεν ἀλλοτρίων, ἡ δὲ ὄπισθεν τῶν αὐτοῦ τοῦ φέροντος. Καὶ διὰ
τοῦτο οἱ ἄνθρωποι τὰ μὲν ἑαυτῶν κακὰ οὐχ ὁρῶσι, τὰ δὲ ἀλλότρια πάνυ ἀκριβῶς θεῶνται.
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]
[δυο σακκοι
καθ'ανθρωπος δυο σακκους κουβαλα,τον ενα μπροστα,τον αλλον πισω,καθ'ενας γεματος
κακα,ο μπροστινος τα ξενα[των αλλων],ο πισω αυτουνου που τον κουβαλα[τα δικα του].Και
γι'αυτο οι ανθρωποι τα δικα τους κακα δεν βλεπουν,ενω τα ξενα παρα πολυ καθαρα τα
παρατηρουν]
-Παρθικὴν Σύβαριν,
Συβαρις,αρχαια πολη της Μεγαλης Ελλαδος στην Ιταλια,ιδρυθηκε το 720 π.Χ απο Αχαιους της
Ελικης[Αχαια] και Ιωνες της Τροιζηνας[Αργολιδα]αποικους,ισχυροτατη πολη φημισμενη για τον
ηδονισμο των κατοικων της[Συβαριτισμος]
-Τραλλιανὸς,Τραλλεις[Σελευκεια Ισαυριας]αρχαια ελληνικη πολη της Λυδιας,Μικρα Ασια[σημε-
ρινο Αιδινι]
-ᾖδεν Εὐριπίδου Βακχῶν τὰ περὶ τὴν Ἀγαύην
Ευριπιδου [480 π.Χ. - 406 π.Χ].Βακχαι,τραγωδια,γραφτηκε το 407 π.Χ,οταν ο Ευριπιδης βρισκον-
ταν στην Πελλα της Μακεδονιας στην αυλη του βασιλια Αρχελαου,στην Αθηνα διδαχθηκε το
405 π.Χ απο τον  γιο του
Υποθεση τραγωδιας:
η ελευση του Βακχου Διονυσου στη Θηβα,η Αγαυη κυριευμενη απο την βακχικη μανια σκοτωνει
το παιδι της Πενθεα,που ηταν αντιθετος με την λατρεια του νεου θεου
- εἰς τοιοῦτόν φασιν ἐξόδιον τὴν Κράσσου στρατηγίαν ὥσπερ τραγῳδίαν τελευτῆσαι.
Εξοδος,το τελευταιο διακριτο μερος της τραγωδιας
.
.
Πλουταρχου.Βιοι Παραλληλοι.Κρασσος.[ΚΑ'-ΚΒ'-ΚΓ']
Η Τραγωδια του Κρασσου
[σχολια,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

[οι Παρθοι καταφεραν να ξεγελασουν με το τεχνασμα περι συμφωνιας ειρηνης τους
Ρωμαιους]

[KA'] Οὐ μὴν ἔμειναν οἱ περὶ τὸν Ὀκτάβιον, ἀλλὰ συγκατέβαινον ἀπὸ τοῦ λόφου· τοὺς δὲ ῥαβδούχους ἑπομένους ὁ Κράσσος ἀπήλλασσε. πρῶτοι δὲ τῶν βαρβάρων ἀπήντησαν αὐτοῖς δύο μειξέλληνες, οἳ καὶ προσεκύνησαν τὸν Κράσσον, ἀπὸ τῶν ἵππων ἁλάμενοι, καὶ προσαγορεύσαντες ἑλλάδι φωνῇ παρεκάλουν προπέμψαι τινάς, οἷς ἐπιδείξεται Σουρήνας ἑαυτὸν καὶ τοὺς περὶ αὑτὸν ἀνόπλους καὶ ἀσιδήρους προσερχομένους. ὁ δὲ Κράσσος ἀπεκρίνατο μέν, ὡς εἰ καὶ τὸν ἐλάχιστον εἶχε τοῦ ζῆν λόγον, οὐκ ἂν εἰς χεῖρας αὐτοῖς ἦλθεν· ὅμως δὲ δύο Ῥωσκίους ἀδελφοὺς ἔπεμψε πευσομένους ἐπὶ τίσι καὶ πόσοι συνίασιν.οὓς εὐθὺς συλλαβὼν ὁ Σουρήνας κατέσχεν, αὐτὸς δὲ μετὰ τῶν ἀρίστων ἱππότης προσῄει καὶ "τί τοῦτο;" ἔφη "πεζὸς ὁ Ῥωμαίων αὐτοκράτωρ, ἡμεῖς δ' ὀχούμεθα;" καὶ προσαγαγεῖν ἐκέλευσεν ἵππον αὐτῷ. τοῦ δὲ Κράσσου φήσαντος οὔθ' ἑαυτὸν ἁμαρτάνειν οὔτ' ἐκεῖνον, ὡς ἑκατέρῳ πάτριόν ἐστι ποιουμένους τὴν σύνοδον, εἶναι μὲν αὐτόθεν ἔφη σπονδὰς καὶ εἰρήνην ὁ Σουρήνας Ὁρώδῃ τε βασιλεῖ καὶ Ῥωμαίοις, δεῖν δὲ γράψασθαι τὰς συνθήκας ἐπὶ τὸν ποταμὸν προελθόντας· "οὐ γὰρ ὑμεῖς γε" ἔφη "πάνυ μνήμονες ὁμολογιῶν οἱ Ῥωμαῖοι", καὶ προὔτεινε τὴν δεξιὰν αὐτῷ. μεταπεμπομένου δ' ἵππον, οὐδὲν ἔφη δεῖν· "βασιλεὺς γάρ σοι δίδωσι τοῦτον." ἅμα δ' ἵππος τε τῷ Κράσσῳ παρέστη χρυσοχάλινος, οἵ τ' ἀναβολεῖς αὐτὸν ἀράμενοι περιεβίβασαν καὶ παρείποντο, πληγῇ τὸν ἵππον ἐπιταχύνοντες. Ὀκτάβιος δὲ πρῶτος ἀντιλαμβάνεται τῶν χαλινῶν, καὶ μετ' ἐκεῖνον εἷς τῶν χιλιάρχων Πετρώνιος, εἶθ' οἱ λοιποὶ περιίσταντο, τόν θ' ἵππον ἀνακόπτειν πειρώμενοι καὶ τοὺς πιεζοῦντας τὸν Κράσσον ἐξ ἑκατέρου μέρους ἀφέλκοντες. ὠθισμοῦ δὲ γενομένου καὶ ταραχῆς, εἶτα πληγῶν, Ὀκτάβιος μὲν ἀνασπάσας τὸ ξίφος ἑνὸς τῶν βαρβάρων κτείνει τὸν ἱπποκόμον, ἕτερος δὲ τὸν Ὀκτάβιον ἐκ τῶν ὄπισθεν πατάξας· Πετρώνιος δ' ὅπλου μὲν οὐκ ηὐπόρησεν, εἰς δὲ τὸν θώρακα πληγεὶς ἀπεπήδησεν ἄτρωτος· τὸν δὲ Κράσσον ὄνομα Ἐξάθρης Πάρθος ἀπέκτεινεν. οἱ δ' οὔ φασιν, ἀλλ' ἕτερον μὲν εἶναι τὸν ἀποκτείναντα, τοῦτον δὲ κειμένου τὴν κεφαλὴν ἀποκόψαι καὶ τὴν δεξιάν. εἰκάζεται δὲ ταῦτα μᾶλλον ἢ γινώσκεται· τῶν γὰρ παρόντων οἱ μὲν ἐκεῖ μαχόμενοι περὶ τὸν Κράσσον ἀνῃρέθησαν, οἱ δ' εὐθὺς ἀνεχώρησαν ἐπὶ τὸν λόφον. Ἐπελθόντων δὲ τῶν Πάρθων καὶ λεγόντων ὅτι Κράσσος μὲν δίκην δέδωκε, τοὺς δ' ἄλλους κελεύει Σουρήνας κατιέναι θαῤῥοῦντας, οἱ μὲν ἐνεχείρισαν αὑτοὺς καταβάντες, οἱ δὲ τῆς νυκτὸς ἐσπάρησαν, καὶ τούτων ὀλίγοι παντάπασιν διεσώθησαν· τοὺς δ' ἄλλους ἐκθηρεύοντες οἱ Ἄραβες συνελάμβανον καὶ διέφθειρον. λέγονται δ' οἱ πάντες δισμύριοι μὲν ἀποθανεῖν, μύριοι δ' ἁλῶναι ζῶντες.
[KB'] Ὁ δὲ Σουρήνας τὴν κεφαλὴν τοῦ Κράσσου καὶ τὴν χεῖρα πρὸς Ὁρώδην ἔπεμψεν εἰς Ἀρμενίαν, αὐτὸς δὲ διαδοὺς λόγον ὑπ' ἀγγέλων εἰς Σελεύκειαν ὡς ζῶντα Κράσσον ἄγοι, παρεσκεύαζε πομπήν τινα γελοίαν, ὕβρει προσαγορεύων θρίαμβον. ὁ μὲν γὰρ ἐμφερέστατος Κράσσῳ τῶν αἰχμαλώτων, Γάιος Πακκιανός, ἐσθῆτα βασιλικὴν γυναικὸς ἐνδὺς καὶ διδαχθεὶς Κράσσος ὑπακούειν καὶ αὐτοκράτωρ τοῖς καλοῦσιν, ἐφ' ἵππου καθήμενος ἤγετο· πρὸ αὐτοῦ δὲ σαλπιγκταὶ καὶ ῥαβδοῦχοί τινες ὀχούμενοι καμήλοις εἰσήλαυνον· ἐξήρτητο δὲ τῶν ῥάβδων βαλάντια καὶ περὶ τοὺς πελέκεις πρόσφατοι κεφαλαὶ Ῥωμαίων  ἀποτετμημέναι. κατόπιν δ' εἵποντο Σελευκίδες ἑταῖραι μουσουργοί, πολλὰ βωμολόχα καὶ γελοῖα δι' ᾀσμάτων εἰς θηλύτητα καὶ ἀνανδρίαν τοῦ Κράσσου λέγουσαι. ταῦτα μὲν οὖν πάντες ἐθεῶντο. τὴν δὲ γερουσίαν τῶν Σελευκέων ἀθροίσας, εἰσήνεγκεν ἀκόλαστα βιβλία τῶν Ἀριστείδου Μιλησιακῶν, οὔτι ταῦτά γε καταψευσάμενος· εὑρέθη γὰρ ἐν τοῖς Ῥουστίου σκευοφόροις, καὶ παρέσχε τῷ Σουρήνᾳ καθυβρίσαι πολλὰ καὶ κατασκῶψαι τοὺς Ῥωμαίους, εἰ μηδὲ πολεμοῦντες ἀπέχεσθαι πραγμάτων καὶ γραμμάτων δύνανται τοιούτων. τοῖς μέντοι Σελευκεῦσιν ἐδόκει σοφὸς ἀνὴρ ὁ Αἴσωπος εἶναι, τὸν Σουρήναν ὁρῶσι τὴν μὲν τῶν Μιλησιακῶν ἀκολαστημάτων πήραν ἐξηρτημένον πρόσθεν, ὄπισθεν δὲ Παρθικὴν Σύβαριν ἐφελκόμενον ἐν τοσαῖσδε παλλακίδων ἁμάξαις, τρόπον τινὰ ταῖς λεγομέναις ἐχίδναις καὶ σκυτάλαις ἀντιμόρφως τὰ μὲν ἐμφανῆ καὶ πρόσθια μέρη φοβερὰ καὶ φρικώδη δόρασι καὶ τόξοις καὶ ἵπποις προβαλλομένην, κατ' οὐρὰν δὲ τῆς φάλαγγος εἰς χορείαν καὶ κρόταλα καὶ ψαλμοὺς καὶ παννυχίδας ἀκολάστους μετὰ γυναικῶν τελευτῶσαν.  ψεκτὸς μὲν γὰρ ὁ Ῥούστιος, ἀναιδεῖς δὲ Πάρθοι τὰ Μιλησιακὰ ψέγοντες, ὧν πολλοὶ βεβασιλεύκασιν ἐκ Μιλησίων καὶ Ἰωνίδων ἑταιρῶν γεγονότες Ἀρσακίδαι.
[KG'] Τούτων δὲ πραττομένων Ὁρώδης ἐτύγχανεν ἤδη διηλλαγμένος Ἀρταβάζῃ τῷ Ἀρμενίῳ καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ γυναῖκα Πακόρῳ τῷ παιδὶ καθωμολογημένος, ἑστιάσεις τε καὶ πότοι δι' ἀλλήλων ἦσαν αὐτοῖς, καὶ πολλὰ  παρεισήγετο τῶν ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος ἀκουσμάτων. ἦν γὰρ οὔτε φωνῆς οὔτε γραμμάτων ὁ Ὁρώδης Ἑλληνικῶν ἄπειρος, ὁ δ' Ἀρταβάζης καὶ τραγῳδίας ἐποίει καὶ λόγους ἔγραφε καὶ ἱστορίας, ὧν ἔνιαι διασῴζονται. τῆς δὲ κεφαλῆς τοῦ Κράσσου κομισθείσης ἐπὶ θύρας, ἀπηρμέναι μὲν ἦσαν αἱ τράπεζαι, τραγῳδιῶν δ' ὑποκριτὴς Ἰάσων ὄνομα Τραλλιανὸς ᾖδεν Εὐριπίδου Βακχῶν τὰ περὶ τὴν Ἀγαύην. εὐδοκιμοῦντος δ' αὐτοῦ, Σιλάκης ἐπιστὰς τῷ ἀνδρῶνι καὶ προσκυνήσας, προὔβαλεν εἰς μέσον τοῦ Κράσσου τὴν κεφαλήν. κρότον δὲ τῶν Πάρθων μετὰ χαρᾶς καὶ κραυγῆς ἀραμένων, τὸν μὲν Σιλάκην κατέκλιναν οἱ ὑπηρέται βασιλέως κελεύσαντος, ὁ δ' Ἰάσων τὰ μὲν τοῦ Πενθέως σκευοποιήματα παρέδωκέ τινι τῶν χορευτῶν, τῆς δὲ τοῦ Κράσσου κεφαλῆς λαβόμενος καὶ ἀναβακχεύσας ἐπέραινεν ἐκεῖνα τὰ μέλη μετ' ἐνθουσιασμοῦ καὶ ᾠδῆς
φέρομεν ἐξ ὄρεος
ἕλικα νεότομον ἐπὶ μέλαθρα,
μακάριον θήραμα.
 καὶ ταῦτα μὲν πάντας ἔτερπεν· ᾀδομένων δὲ τῶν ἑξῆς ἀμοιβαίων πρὸς τὸν χορόν
<Α.> τίς ἐφόνευσεν;
<Β.> ἐμὸν τὸ γέρας,
ἀναπηδήσας ὁ Ἐξάθρης -- ἐτύγχανε γὰρ δειπνῶν -- ἀντελαμβάνετο τῆς κεφαλῆς, ὡς αὐτῷ λέγειν ταῦτα μᾶλλον  ἢ ἐκείνῳ προσῆκον. ἡσθεὶς δ' ὁ βασιλεὺς τὸν μὲν οἷς πάτριόν ἐστιν ἐδωρήσατο, τῷ δ' Ἰάσονι τάλαντον ἔδωκεν. εἰς τοιοῦτόν φασιν ἐξόδιον τὴν Κράσσου στρατηγίαν ὥσπερ τραγῳδίαν τελευτῆσαι.


[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

[ΛΑ']παρ'ολ'αυτα οι γυρω απ' τον Οκταβιο δεν εμειναν,αλλα μαζι απ'το λοφο κατεβαιναν,
τους δε ραβδουχους π'ακολουθουσαν τους εστειλε πισω.Πρωτοι απ'τους βαρβαρους
τους συναντησαν  δυο μισοελληνες,οι οποιοι και προσκυνησαν τον Κρασσο,απ'τ'αλογα
πηδωντας,κι απευθυνομενοι σ'αυτον ελληνικα μιλωντας τον παρακαλουν να στειλει
καποιους  στους οποιους να δειξει ο Σουρηνας και τον ιδιο και τους γυρω του πως ειναι
χωρις οπλα και χωρις αρματα,και να προσερθουν για την συμφωνια.Ο δε Κρασσος απαν-
τησε,πως αν και το ελαχιστο για τη ζωη του τον εννοιαζε,δεν θα'ρχονταν να πεσει στα χερια
τους,ομως δυο Ρωσκιους αδελφους εστειλε για να μαθουν με ποιους ορους και ποσοι τον
αριθμο θα συνεβρεθουν,τους οποιους αμεσως συλλαμβανοντας ο Σουρηνας τους κρατησε,
κι αυτος δε με τους αριστους  εφιππος εφτασ'εκεικαι 'τι σημαινει αυτο;' ειπε' πεζος να'ναι
ο  αυτοκρατορας των  Ρωμαιων,κι εμεις να'μαστε πανω σ'αλογα;',και διεταξε  να φερουν αλογο
σ'εκεινον.κι οταν ο Κρασσος ειπε οτι ουτ'αυτος λαθευει ουτ'εκεινος,καθως κι οι δυο ακολου-
θουν τα πατροπαραδοτα εθιμα κανοντας την συνοδο,κι υπαρχει απ'αυτη τη στγμη και περα
ειπε ο Σουρηνας σπονδες  και ειρηνη με τον Ορωδη βασιλια και τους Ρωμαιους,αλλα πρεπει
για να γραψουν τις συνθηκες στον ποταμο να πανε,'γιατ' εσεις οι Ρωμαιοι αληθεια' ειπε
'δεν θυμαστε και πολυ τις συμφωνιες',κι εδωσε το δεξι χερι του σ'αυτον.Κι οταν[ο Κρασσος]
 διεταξε να φερουν αλογο,δεν χρειαζεται ειπε[ο Σουρηνας].'γιατι ο βασιλιας στο προσφερει
αυτο',κι αμεσως στον Κρασσο διπλα παρουσιασθηκε αλογο χρυσοχαλινο,κι οι ιπποκομοι
σηκωνοντας τον τον καθισαν πανω κι ακολουθουσαν,επιταχυνοντας τ'αλογο βαρωντας το.
Ο Οκταβιος πρωτος αρπαξε τα χαλιναρια ,και μετα απο'κεινον ενας των χιλιαρχων ο Πετρωνιος, 
επειτα οι υπολοιποι τον περικυκλωσαν,προσπαθωντας τ'αλογο να σταματησουν  κι αυτους
που πιεζαν τον Κρασσο κι απ'το'να κι απ'τ'αλλο μερος να τραβηξουν μακρια,συνωστισμος
εγινε κι αναταραχη,και μετα χτυπηματα,ο Οκταβιος δε συρωντας το ξιφος ενος απ'τους βαρβα-
ρους σκοτωνει τον ιπποκομο,ενας αλλος τον Οκταβιο απο πισω τον χτυπησε,ο Πετρωνιος
οπλα δεν ειχε πανω του,στον θωρακα χτυπηθηκε κι αναπηδησε κατω απ'τ'αλογο αλαβωτος,
τον δε Κρασσο καποιος με τ'ονομα Εξαρθης Παρθος τον σκοτωσε, καποιοι λενε πως οχι αυτος,
αλλ' οτ'αλλος ειναι που τον σκοτωσε,κι ενω ηταν ξαπλωμενος του'κοψε το κεφαλι και το δεξι
χερι.Αυτα τα εικαζουν μαλλον παρα τα γνωριζουν,γιατι απ'τους παροντες οι γυρω απ'τον
Κρασσο που μαχονταν αφανισθηκαν,οι δ'αλλοι γρηγορα αποτραβηχτηκαν πανω στο λοφο.
Κι οταν ηρθαν εκει οι Παρθοι κι ειπαν πως ο Κρασσος εχει δικασθει,τους αλλους  προσκαλει
ο Σουρηνας να κατεβουν αφοβα,αλλους αφου κατεβηκαν τους επιασαν,αλλοι μεσ'στη νυχτα
σκορπιστηκαν,κι απ'αυτους παρα πολυ λιγοι  διασωθηκαν,τους αλλους κυνηγοντας οι Αραβες
συλλαμβαναν και εξολοθρευαν.Λεγεται πως απ'ολους εικοσι χιλιαδες πεθαναν,και δεκα χιλια-
δες πιαστηκαν  ζωντανοι
 [ΚΒ']Ο δε Σουρηνας το κεφαλι του Κρασσου και το χερι στον Ορωδη στελνει στην Αρμενια ,
και μ'αγγελιοφορους διαδιδοντας στη Σελευκεια πως ζωντανο τον Κρασσο φερνει,προετοιμαζε
και καποια πομπη γελοια,αδιαντροπα ονομαζοντας την θριαμβο.Γιατι ο πιο πολυ ομοιος στη
μορφη στον Κρασσο  απ'τους αιχμαλωτους,ο Γαιος Πακκιανος,φορεμα βασιλικο γυναικειο
ντυθηκε κι εκπαιδευτηκε στ'ονομα Κρασσος ν'ακουει κι αυτοκρατορ σ'αυτους που τον φωνα-
ζουν,και πανω σ'αλογο καθισμενος ερχονταν.Πριν απ'αυτον ερχονταν καποιοι σαλπιγκτες και
ραβδουχοι ανεβασμενοι σε καμηλες,και κρεμονταν απ'τις ραβδους βαλαντια χρηματων και
γυρω απ'τα πελεκια κεφαλια Ρωμαιων προσφατα κομενα.Και κατοπιν ακολουθουσαν Σελευκι-
δες εταιρες τραγουδιστριες,πολλα βωμολοχα και γελοια μ'ασματα λεγοντες για την θηλυκοτητα
κι ανανδρεια του Κρασσου.Κι αυτα οι παντες τα'βλεπαν.Την δε γερουσια των Σελευκεων συγ-
κεντρωνοντας,εφερε και παρουσιασε τ'ακολαστα βιβλια των Μιλησιακων του Αριστειδη,βεβαια
γι'αυτα σε τιποτα δεν ελεγε ψεματα,γιατι βρεθηκαν στις αποσκευες του Ρουστιου,κι εδωσαν
στον Σουρηνα την αφορμη πολλα να καταβρισει και να κατακοροιδευψει τους Ρωμαιους,π'ουτε
οταν πολεμουν δεν μπορουν ν'απεχουν απο πραγματα και γραμματα τοιουτα.Στους Σελευκιδεις
λοιπον φανηκε σοφος ανδρας ο Αισωπος να'ναι, οταν τον Σουρηνα ειδαν τον μεν σακκο με τις
Μιλησιακες ακολασιες να'χει κρεμασμενο μπροστα,και πισω την Παρθικη Συβαρι να συρει σε
τοσες πολλες αμαξες παλλακιδων,κατα καποιο τροπο στις μυθικες εχινδες και σκυταλες φιδιων
ν'αντιστοιχει  με τα εμφανη και μπροστινα μερη φοβερα και φρικιωδη,με τα δορατα και τα τοξα
και τ'αλογα να προβαλλει,και στην ουρα της φαλαγγας σε χορους και κροταλα και ψαλμους και
σ'ακολαστες ολονυχτιες με γυναικες να τελειωνει.Αξιοκατακριτος μεν ο Ρουστιος,αλλ'αναιδεις
οι Παρθοι τα Μιλησιακα να κατακρινουν,γιατι πολλοι που'χουν βασιλευσει απ' τους Αρσακιδες
απο Μιλησιες κι Ιωνιδες εταιρες εχουν γεννηθει
[ΚΓ']Ενω δ'αυτα συνεβαιναν ο Ορωδης τυχαινε τοτε να συνδιαλεγεται με τον Αρταξερξη τον
Αρμενιο κι αυτουνου την αδελφη για γυναικα στο παιδι του τον Ποκορο να'χει δεχθει,και
συνεστιασεις και συμποσια ο ενας με τον αλλον ειχαν,και πολλα απ'την Ελλαδα ακροαματα
εισηγαγαν.Επειδη ουτε της γλωσσας ουτε των Ελληνικων γραμματων ο Ορωδης ηταν ασχετος,
ο δε Αρταβαζης και τραγωδιες εκανε και λογους εγραφε και ιστοριες,των οποιων μερικες δια-
σωζονται.Οταν το κεφαλι του Κρασσου διακομισθηκε στη πορτα,ηταν σηκωμενα πια τα τραπε-
ζια,ενας ηθοποιος τραγωδιων με τ'ονομα Ιασων απ'τις Τραλλεις τραγουδουσε απ'του Ευριπιδη
τις Βακχες αυτα της Αγαυης.Ενω επιδοκιμαζονταν η τεχνη του,ο Σιλακης σταθηκε στον ανδρωνα
κι αφου προσκυνησε,εξεθεσε  τοποθετωντας στο μεσον το κεφαλι του Κρασσου.Τοτε με χειρο-
κροτηματα και χαρας  φωνες σηκωθηκαν οι Παρθοι,και τον μεν Σιλακη τον καθησαν οι υπερετες
στο τραπεζι με διαταγη του βασιλια,ο δε Ιασων τα θεατρικα ρουχα του Πενθεα τα παρεδωσε σε
καποιον απ'το χορο,και το κεφαλι του Κρασσου παιρνοντας και κυριευμενος απο βακχικη μανια
τελειωσε εκεινα τα μελη μ'ενθουσιασμο και ωδη
απ'το βουνο φερνουμε στ'ανακτορα
σγουρο βλαστο φρεσκοκομμενο
μακαριο κυνηγι
κι αυτα μεν ολους τους ευχαριστουσαν,αλλ'οταν τραγουδουσαν τα εξης διαλογικα με τον
χορο
Α.ποιος το σκοτωσε;
Β.δικο μου το επαθλο
τοτ'αναπηδοντας ο Εξαθρης-επειδη τυχαινε να'ναι στο δειπνο-αρπαξε το κεφαλι,καθως σ'αυτον
μαλλον να λεει τουτα παρα σ'εκεινον ανηκουν.Ευχαριστηθεις ο βασιλιας  σ'αυτον οσα ειναι
απ'τα πατροπαραδοτα συνηθεια δωρησε,στον δε Ιασονα ταλαντο εδωσε.Σε τετοια εξοδο λενε
η στρατηγεια του Κρασσου ως τραγωδια εχει τελειωσει.
.
.

Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου 2018

PING PONG WOMAN-animation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-music Steve Reich Six Marimbas https://youtu.be/-WafZBgAHj8

.
.

Marilyn Monroe-c.n.couvelis χ.ν κουβελης


woman-c.n.couvelis χ.ν.κουβελης

PING PONG WOMAN-animation c.n.couvelis χ.ν.κουβελης-music Steve Reich Six Marimbas
https://youtu.be/-WafZBgAHj8


.
.

Σάββατο, 17 Φεβρουαρίου 2018

GREEK POETRY -Marcus Porcius Cato Major -Cēterum cēnseō Carthāginem esse dēlendam- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης

.
.
GREEK POETRY
-Marcus Porcius Cato Major
-Cēterum cēnseō Carthāginem esse dēlendam-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.
Marcus Porcius Cato Major

Cēterum cēnseō Carthāginem esse dēlendam-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

ο Marcus Porcius Cato Major  αυστηρος πολυ περι το ηθος
λιτος της πολυτελειας εχθρος αλλα και των Ελληνων φιλοσοφων
και ελληνικων γραμματων πολεμιος,οι Ρωμαιοι να'ναι κυριως Ρωμαιοι,
και να μην δουλοπρεπως και παλιμπαιδιζοντες ελληνιζουν,
πληβειος το γενος και με την Lex Publilia Philonis de patrum auctoritate
censor τιμητης ενας των magistratus maiores με censoria potestas
το 153 π.X. καὶ σῦκα τῶν Λιβυκῶν ἐπίτηδες ἐκβαλεῖν ἐν τῇ βουλῇ,
τους υπεδειξε στη Συγκλητο μεγαλα και φρεσκα συκα Αφρικανικα
εἶτα θαυμασάντων τὸ μέγεθος καὶ τὸ κάλλος λεει ο Πλουταρχος
προειδοποιοντας πως η χωρα που τα'θρεφει τρεις μερες θαλασσα απεχει
ἡ ταῦτα φέρουσα χώρα τριῶν ἡμερῶν πλοῦν ἀπέχει τῆς Ῥώμης
Ρωμαιοι ο κινδυνος εγγυτατος  δια τουτο 'δοκεῖ δέ μοι καὶ Καρχηδόνα μὴ εἶναι'
και καθε φορα,απαραλλακτως,ενωπιον τους  ετσι τελειωνε τους λογους
Cēterum cēnseō Carthāginem esse dēlendam.
και περ'απ'αυτα,ειτε περι αρτοπωλων ειτε περι ιχθυωπωλων και των παρεμφερων
ομαδων φορολογιων ομιλουντες,εγω προτεινω η Καρχηδονα να καταστραφει
ισα,ο τιμητης Κατων,επιμενοντας,α τιμηθουν με καταστροφη οι δυσιν Καρχηδονες
η Καρχηδονα αυτη της Αφρικης κι η αλλη Καρχηδονα Ελλαδα
.
.
σχολια:
-Marcus Porcius Cato Major[Μαρκος Πορκιος Κατων ο Πρεσβυτερος]234 π.Χ-149 π.Χ,
ρωμαιος πολιτικος,quaestor ταμιας των δημοσιων χρηματων της Ρωμης το 204 π.Χ
στη Σαρδηνια,κατα της τοκογλυφιας,aedilis αγορονομος το 199 π.Χ επιβλεπων τους ναους ,
τους δρομους,τα υδραγωγεια και τα δημοσια θεαματα,praetor πραιτορ το 198 π.Χ,
consul υπατος το 195 π.Χ,censor κηνσορ τιμητης το 184 π.Χ,λιτος,αυστηρος τιμητης της
πολυτελειας και ενθερμος υποστηρικτης των Ρωμαικων ηθων κι εναντιος των Ελληνικων,
ζητωντας ν'απαγορευθει οι Ελληνες φιλοσοφοι να διαμενουν στη Ρωμη
το 153 π.Χ επισκεφθηκε την Καρχηδονα και τοσο εντυπωσιασθηκε και θορυβηθηκε
απο την μεγαλη αναπτυξη της που επιστρεφοντας στη Ρωμη ειπε μεσα στη Συγκλητο:
'δοκεῖ δέ μοι καὶ Καρχηδόνα μὴ εἶναι'".[Carthago delenda est,η Καρχηδονα πρεπει να
καταστραφει]
κι απο τοτε καθε λογο του,για οποιοδηποτε θεμα,τον τελειωνε ετσι:
Cēterum cēnseō Carthāginem esse dēlendam.
[και περ'απ'αυτα ,εγω προτεινω η Καρχηδονα να καταστραφει]
και θεωρειται ο κυριος υποκινητης του Γ' Καρχηδονιακου Πολεμου[Tertium Bellum Punicum
149 π.Χ-146 π.Χ)
Επισης ο Κατων ηταν ενας απο τους πρωτους Ρωμαιους ιστορικους και συγγραφεις που
εγραψε τα εργα του[Origines,Απαρχες της Ρωμης μεχρι το 149π.Χ και De Agri Cultura,περι
γεωργιας,]στην λατινικη γλωσσα και οχι στην ελληνικη
-[κζ']] Πρὸς τούτοις φασὶ τὸν Κάτωνα καὶ σῦκα τῶν Λιβυκῶν ἐπίτηδες ἐκβαλεῖν ἐν τῇ βουλῇ,
τὴν τήβεννον ἀναβαλόμενον, εἶτα θαυμασάντων τὸ μέγεθος καὶ τὸ κάλλος, εἰπεῖν ὡς ἡ ταῦτα
φέρουσα χώρα τριῶν ἡμερῶν πλοῦν ἀπέχει τῆς Ῥώμης. ἐκεῖνο δ' ἤδη καὶ βιαιότερον, τὸ περὶ
παντὸς οὗ δήποτε πράγματος γνώμην ἀποφαινόμενον προσεπιφωνεῖν οὕτως· "δοκεῖ δέ μοι
καὶ Καρχηδόνα μὴ εἶναι".
Πλουταρχου.Βιοι Παραλληλοι.Μαρκος Κατων
-Lex Publilia Philonis de patrum auctoritate,ο νομος του Q. Publius Philo το 339 π.Χ με τον
οποιο το αξιωμα του censor,κηνσορ τιμητη, εκτος των πατρικιων[ευγενεις επιφανων οικο-
γενειων patres] μπορουσαν να παρουν και οι πληβειοι[οι κοινοι,οι κατωτερες κοινωνικες
ταξεις]
.
.

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Πλουταρχου.Βιοι Παραλληλοι.Κικερων,[ΚΗ',ΚΘ'] Η Γυναικα του Καισαρα [και η Σκηνοθεσια της Μοιχειας] [σχολιο,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis] ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Πλουταρχου.Βιοι Παραλληλοι.Κικερων,[ΚΗ',ΚΘ']
Η Γυναικα του Καισαρα [και η Σκηνοθεσια της Μοιχειας]
[σχολιο,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.



Πομπηια Pompeia

Πλουταρχου.Βιοι Παραλληλοι.Κικερων,[ΚΗ',ΚΘ']
Η Γυναικα του Καισαρα [και η Σκηνοθεσια της Μοιχειας]
[σχολιο,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

[ΚΗ'] Ἐκ τούτων ἐγίνετο πολλοῖς ἐπαχθής, καὶ οἱ μετὰ Κλωδίου συνέστησαν ἐπ’ αὐτόν,ἀρχὴν
τοιαύτην λαβόντες.ἦν Κλώδιος ἀνὴρ εὐγενής, τῇ μὲν ἡλικίᾳ νέος, τῷ δὲ φρονήματι θρασὺς
καὶ αὐθάδης. οὗτος ἐρῶν Πομπηίας τῆς Καίσαρος γυναικός, εἰς τὴν οἰκίαν αὐτοῦ παρεισῆλθε
κρύφα, λαβὼν ἐσθῆτα καὶ σκευὴν ψαλτρίας·ἔθυον γὰρ ἐν τῇ Καίσαρος οἰκίᾳ τὴν ἀπόῤῥητον
ἐκείνην καὶ ἀθέατον ἀνδράσι θυσίαν αἱ γυναῖκες, καὶ παρῆν ἀνὴρ οὐδείς·ἀλλὰ μειράκιον
ὢν ἔτι καὶ μήπω γενειῶν ὁ Κλώδιος ἤλπιζε λήσεσθαι διαδὺς πρὸς τὴν Πομπηίαν διὰ τῶν
γυναικῶν. ὡς δ’ εἰσῆλθε νυκτὸς εἰς οἰκίαν μεγάλην, ἠπόρει τῶν διόδων, καὶ πλανώμενον
αὐτὸν ἰδοῦσα θεραπαινὶς Αὐρηλίας τῆς Καίσαρος μητρός, ᾔτησεν ὄνομα. φθέγξασθαι δ’
ἀναγκασθέντος  αὐτοῦ καὶ φήσαντος ἀκόλουθον Πομπηίας ζητεῖν Ἄβραν τοὔνομα, συνεῖσα
τὴν φωνὴν οὐ γυναικείαν οὖσαν ἀνέκραγε καὶ συνεκάλει τὰς γυναῖκας. αἱ δ’ ἀποκλείσασαι
τὰς θύρας καὶ πάντα διερευνώμεναι, λαμβάνουσι τὸν Κλώδιον, εἰς οἴκημα παιδίσκης ᾗ
συνεισῆλθε καταπεφευγότα. τοῦ δὲ πράγματος περιβοήτου γενομένου, Καῖσάρ τε τὴν
Πομπηίαν ἀφῆκε,καὶ δίκην τις <τῶν δημάρχων> ἀσεβείας ἐγράψατο τῷ Κλωδίῳ.
[ΚΘ']Κικέρων δ’ ἦν μὲν αὐτοῦ φίλος, καὶ τῶν περὶ Κατιλίναν πραττομένων ἐκέχρητο
προθυμοτάτῳ συνεργῷ καὶ φύλακι τοῦ σώματος, ἰσχυριζομένου δὲ πρὸς τὸ ἔγκλημα τῷ
μηδὲ γεγονέναι κατ’ ἐκεῖνον ἐν Ῥώμῃ τὸν χρόνον, ἀλλ’ ἐν τοῖς ποῤῥωτάτω χωρίοις διατρίβειν,
κατεμαρτύρησεν ὡς ἀφιγμένου τε πρὸς αὐτὸν οἴκαδε καὶ διειλεγμένου περί τινων· ὅπερ ἦν
ἀληθές. οὐ μὴν ἐδόκει μαρτυρεῖν ὁ Κικέρων διὰ τὴν ἀλήθειαν, ἀλλὰ πρὸς τὴν αὑτοῦ γυναῖκα
Τερεντίαν ἀπολογούμενος. ἦν γὰρ αὐτῇ πρὸς τὸν Κλώδιον ἀπέχθεια διὰ τὴν ἀδελφὴν τὴν
ἐκείνου Κλωδίαν, ὡς τῷ Κικέρωνι βουλομένην γαμηθῆναι καὶ τοῦτο διὰ Τύλλου τινὸς
Ταραντίνου πράττουσαν, ὃς ἑταῖρος μὲν ἦν καὶ συνήθης ἐν τοῖς μάλιστα Κικέρωνος, ἀεὶ δὲ
πρὸς τὴν Κλωδίαν φοιτῶν καὶ θεραπεύων ἐγγὺς οἰκοῦσαν, ὑποψίαν τῇ Τερεντίᾳ παρέσχε.
χαλεπὴ δὲ τὸν τρόπον οὖσα καὶ τοῦ Κικέρωνος ἄρχουσα, παρώξυνε τῷ Κλωδίῳ συνεπιθέσθαι
καὶ καταμαρτυρῆσαι. κατεμαρτύρουν δὲ τοῦ Κλωδίου πολλοὶ τῶν καλῶν καὶ ἀγαθῶν ἀνδρῶν
ἐπιορκίας, ῥᾳδιουργίας, ὄχλων δεκασμούς, φθορὰς γυναικῶν. Λεύκολλος δὲ καὶ θεραπαινίδας
παρεῖχεν, ὡς συγγένοιτο τῇ νεωτάτῃ τῶν ἀδελφῶν ὁ Κλώδιος, ὅτε Λευκόλλῳ συνῴκει. πολλὴ
δ’ ἦν δόξα καὶ ταῖς ἄλλαις δυσὶν ἀδελφαῖς πλησιάζειν τὸν Κλώδιον, ὧν Τερτίαν μὲν Μάρκιος
<ὁ> Ῥήξ, Κλωδίαν δὲ Μέτελλος ὁ Κέλερ εἶχεν, ἣν Κουαδρανταρίαν ἐκάλουν, ὅτι τῶν ἐραστῶν
τις αὐτῇ χαλκοῦς ἐμβαλὼν εἰς βαλάντιον ὡς ἀργύριον εἰσέπεμψε· τὸ δὲ λεπτότατον τοῦ
χαλκοῦ  νομίσματος κουαδράντην Ῥωμαῖοι καλοῦσιν. ἐπὶ ταύτῃ μάλιστα τῶν ἀδελφῶν κακῶς
ἤκουσεν  ὁ Κλώδιος. οὐ μὴν ἀλλὰ τότε τοῦ δήμου πρὸς τοὺς καταμαρτυροῦντας αὐτοῦ καὶ
συνεστῶτας ἀντιταττομένου, φοβηθέντες οἱ δικασταὶ φυλακὴν περιεστήσαντο, καὶ τὰς
δέλτους οἱ πλεῖστοι συγκεχυμένοις τοῖς γράμμασιν ἤνεγκαν. ὅμως δὲ πλείονες ἔδοξαν οἱ
ἀπολύοντες γενέσθαι, καί τις ἐλέχθη καὶ δεκασμὸς διελθεῖν. ὅθεν ὁ μὲν Κάτλος ἀπαντήσας
τοῖς δικασταῖς, „ὑμεῖς“ εἶπεν „ὡς ἀληθῶς ὑπὲρ ἀσφαλείας ᾐτήσασθε τὴν φυλακήν,
φοβούμενοι μή τις ὑμῶν ἀφέληται τὸ ἀργύριον“. Κικέρων δὲ τοῦ Κλωδίου πρὸς αὐτὸν
λέγοντος, ὅτι μαρτυρῶν οὐκ ἔσχε πίστιν παρὰ τοῖς δικασταῖς, „ἀλλ’ ἐμοὶ μέν“ εἶπεν „οἱ πέντε
καὶ εἴκοσι τῶν δικαστῶν ἐπίστευσαν· τοσοῦτοι γάρ σου κατεψηφίσαντο· σοὶ δ’ οἱ τριάκοντα
οὐκ ἐπίστευσαν· οὐ γὰρ πρότερον ἀπέλυσαν ἢ ἔλαβον τὸ ἀργύριον“. ὁ μέντοι Καῖσαρ οὐ
κατεμαρτύρησε κληθεὶς ἐπὶ τὸν Κλώδιον, οὐδ’ ἔφη μοιχείαν κατεγνωκέναι τῆς γυναικός,
ἀφεικέναι δ’ αὐτὴν ὅτι τὸν Καίσαρος ἔδει γάμον οὐ πράξεως αἰσχρᾶς μόνον, ἀλλὰ καὶ φήμης
καθαρὸν εἶναι.
[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]
.
.
[ΚΗ']Εξ αιτιας τιυτων εγινε στους πολλους απεχθης,κι οι γυρω απ'τον Κλωδιο συσπειρωθηκαν
εναντιον του.Ο Κλωδιος ηταν ανδρας ευγενικης καταγωγης,στην ηλικια νεος,και στο φρονημα
θρασυς κι αυθαδης.Αυτος εχοντας ερωτα για την Πομπηια τη γυναικα του Καισαρα,στο σπιτι
αυτου μπηκε κρυφα,παιρνωντας το ρουχο και την ενδυμασια μιας ψαλτριας,γιατι οι γυναικες
τελουσαν μεσα στο σπιτι του Καισαρα την απορρητη κι αθεατη στους ανδρες τελετη,και πα-
ρων κανενας ανδρας δεν ηταν,αλλα καθως ακομη ηταν μικρο παιδι κι ουτε γενια ειχε ο Κλω-
διος ηλπιζε να γλυστρισει χωρις να τον καταλαβουν ως την Πομπηια μεσ'απ'τις γυναικες.
Καθως μπηκε νυχτα μεσα στο μεγαλο σπιτι,χαθηκε στους διαδρομους,και περιπλανωμενο
οταν τον ειδε η υπερετρια της Αυρηλιας της μητερας του Καισαρα τον ρωτησε τ'ονομα του.
Κι αναγκασμενος να μιλησει ειπε πως την ακολουθο της Πομπηιας ψαχνει με τ'ονομα
Αβρα,εκεινη καταλαβαινοντας οτ'η φωνη δεν ηταν γυναικεια φωναξε και καλουσε τις γυναι-
κες να τρεξουν.Αυτες εκλεισαν τις πορτες  και παντου εψαχναν,και πιανουν τον Κλωδιο μεσα
στη καμαρη,που'χε καταφυγει, ενος κοριτσιου με το οποιο ειχε μπει μαζι στο σπιτι.Αφου
το συμβαν βουησε παντου,ο Καισαρας και την Πομπηια χωρησε και να δικαστει για ασεβεια
καταγγειλε τον Κλωδιο, 
[ΚΘ']Ο Κικερων ηταν μ'αυτον φιλος,και στα περι Κατιλινα διαπραττομενα τον ειχε βρει προθυ-
μοτατο συνεργατη και φρουρο του σωματος του.Οταν δε ισχυρισθηκε για την κατηγορια
εναντιον του οτι εκεινο τον καιρο καθολου δεν βρισκονταν στη Ρωμη,αλλα στα πιο μακρυνα
μερη εμενε,μαρτυρισε εναντιον του πως ηρθε σ'αυτον στο σπιτι του και συμβουλευθηκε για
καποια ζητηματα του,το οποιον ηταν αληθες.Ομως δεν φαινεται να μαρτυρησε ο Κικερων
χαριν της αληθειας,αλλ'απολογουμενος προς την γυναικα του Τερεντια.Γιατι αυτη αισθανον-
ταν απεχθεια προς τον Κλωδιο εξ αιτιας της αδελφης του Κλωδιας,καθως αυτη με τον Κικερω-
να ηθελε να παντρευτει,κι αυτο μεσω του Τυλλου καποιου απ'τον Ταραντα επεδιωκε,ο οποι-
ος συνεργατης ηταν κι απ'τους πολυ δικους του Κικερωνα,κι οι συνεχεις με  την Κλωδια συνα-
ναστροφες του και φροντιδες,η οποια κοντα κατοικουσε,εδωσαν στην Τερεντια υποψια.Και
καθως ηταν δυστροπη στους τροπους και τον Κικερωνα εξουσιαζε,τον εξωθησε εναντια στον
Κλωδιο να κινηθει και να μαρτυρισει κατα του.Καταμαρτυρουσαν πολλοι αξιοσεβαστοι αν-
δρες τον Κλωδιο για επιορκια,ραδιουργια,δωροδοκιες του οχλου,διαφθορες γυναικων.
Ο Λευκολλος εφερε και υπερετριες ,πως ο Κλωδιος ειχε ερωτικα συσχετισθει με την πιο νεω-
τερη αδελφη του,οταν αυτη με τον Λευκολλο συγκατοικουσε ως συζυγος.Και πολυ μεγαλη
ηταν η φημη πως και με τις αλλες δυο αδελφες του συνεβρεθηκε ερωτικα ο Κλωδιος,απ'τις
οποιες τηνΤερτια ο Μαρκιος ο Ρηξ ειχε γυναικα και την Κλωδια ο Μετελλος ο Κελερ,την οποια
Κουαδρανταριαν  καλουσαν,γιατι απ'τους εραστες καποιος σ'αυτη χαλκινα  νομισματα βαζον-
τας σε σακουλακι γι'ασημενια της τα'στειλε,το δε  παρα πολυ λεπτο χαλκινο νομισμα κουα-
δρατη οι Ρωμαιοι καλουν.Κι εξ αιτιας αυτης πιο πολυ απ'τις αδελφες ο Κλωδιος δυσφημη-
σθηκε.Οντας τοτε ο λαος αντιτιθεμενος προς εκεινους που συγκεντρωνονταν κι εναντιον
του μαρτυρουσαν,φοβουμενοι  οι δικαστες  φυλακες εβαλαν να τους περιστοιχιζουν,και τις
πινακιδες-με τους ψηφους οι πιο πολλοι με συγχισμενα τα γραμματα εφεραν.
Ομως οι περισσοτεροι φαινονταν να'ναι οι αθωωνοντες,κι ειπωθηκε πως και καποια δωρο-
δοκια ελαβε χωρα.Κι απο'κει ορμωντας ο Κατλος οταν συναντηθηκε με του δικαστες,'εσεις'
ειπε,' πραγματικα αληθεια για την ασφαλεια ζητησατε την φρουρα,επειδη φοβοσασταν
πως καποιος απο σας θ'αφαιρεσει  τ'αργυρια' .Ο δε Κικερων οταν ο Κλωδιος του'πε,οτ' ως
 μαρτυς δεν εγινε πιστευτος στους δικαστες,'αλλα σ'εμενα',απαντησε,'οι εικοσιπεντε απ'τους
δικαστες  εδωσαν πιστην,επειδη τοσοι σε καταψηφισαν.Σε'σενα οι τριαντα δεν εδωσαν
πιστην,γιατι δεν σ'αθωωσαν πριν να πιασουν τ'αργυρια' .Ο Καισαρας,παρ'ολ'αυτα,αν και
κληθηκε δεν μαρτυρησε κατα του Κλωδιου,ουτ'ειπε πως εχει αναγνωρισει μοιχεια κατα
της γυναικας του ,την χωρισε διοτι του Καισαρα ο γαμος πρεπει οχι μονον απο ατιμωτικη
πραξη,αλλα κι απο φημες καθαρος να'ναι.

/[Η γυναικα του Καισαρα δεν πρεπει μονο να ειναι αλλα και να φαινεται τιμια]/
.
.
Σχολια:
-την ἀπόῤῥητον  ἐκείνην καὶ ἀθέατον ἀνδράσι θυσίαν αἱ γυναῖκες, καὶ παρῆν ἀνὴρ οὐδείς
Τα Μυστηρια της Αγαθης θεας
-[οι δικασται]καὶ τὰς δέλτους οἱ πλεῖστοι συγκεχυμένοις τοῖς γράμμασιν ἤνεγκαν.
καθε δικαστης ειχε στη διαθεση του τρεις δελτους[πινακιδες] για να ψηφισει
αναλογα την κριση του,στην μια απ'αυτες ηταν σημειωμενο το γραμμα A [Absolvo,Αθωος],
στη δευτερη το γραμμα C[Condemno,Ενοχος] και στην τριτη τα γραμματα N L[Non Liquet,
Αμφιβολια] /
-ὅτι τὸν Καίσαρος ἔδει γάμον οὐ πράξεως αἰσχρᾶς μόνον, ἀλλὰ καὶ φήμης καθαρὸν εἶναι.
/[Η γυναικα του Καισαρα δεν πρεπει μονο να ειναι αλλα και να φαινεται τιμια]/
η πρωτη γυναικα του Γαιου Ιουλιου Καισαρα[100π.Χ-44π.Χ]ηταν η Κορνηλια κορη του
Λεύκιου Κορνήλιου Κίννα,υπατου, απο το 84 π.Χ-68 π.Χ
κατοπιν το 68 π.Χ παντρευτηκε την Πομπηια κορη του Quintus Pompeius Rufus κι εγγονη του
Λευκιου Κορνηλιου  Συλλα
κατα μια εκδοχη,ο  Γαιος Ιουλιος Καισαρας το 62 π.Χ σκηνοθετησε την μοιχεια της Πομπηιας
στο σπιτι του την ημερα των Μυστηριων της Αγαθης θεας με τον τυχοδιωχτη νεαρο Ποπλιο
Κλωδιο Πουλχερ,τρελλα ερωτευμενο μαζι της, για να βρει την ευκαιρια να την χωρισει και
 να νυμφευτει  την τριτη γυναικα του  την Καλπουρνια  κορη του  Lucius Calpurnius Piso
Caesoninus το 59 π.Χ,γαμος που θα τον εξυπερετουσε στα μελλοντικα μεγαλεπιβουλα σχεδια
του ως Κοσμοκρατωρ
-ὅμως δὲ πλείονες ἔδοξαν οἱ ἀπολύοντες γενέσθαι, καί τις ἐλέχθη καὶ δεκασμὸς διελθεῖν
ο Μάρκος Λικίνιος Κράσσος δωροδοκησε τους δικαστες κι ο Κλωδιος αθωωθηκε στη δικη
.
.

Τετάρτη, 14 Φεβρουαρίου 2018

into the love affair-painting animations χ.ν.κουβελης c.n.couvelis-Marilyn Monroe I wanna be loved https://youtu.be/9I7frdTV5R0

.
.



into the love affair-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

into the love affair-painting animations χ.ν.κουβελης c.n.couvelis-Marilyn Monroe
I wanna be loved
https://youtu.be/9I7frdTV5R0


.
.

GREEK POETRY -Υπεραισιοδοξες σημειώσεις Hyperpositive notes- POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης . .

.
.
GREEK POETRY
-Υπεραισιοδοξες σημειώσεις Hyperpositive notes-
POETRY-c.n.couvelis-ΠΟΙΗΜΑΤΑ-χ.ν.κουβελης
.
.

Εν Όλον  - χ.ν.κουβελης c.n.couvelis               

Υπεραισιοδοξες σημειώσεις Hyperpositive notes-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

- περιμενει. σήμερα. τώρα!                                 
-Sergei Prokofiev 2 Puschkin Walzer op. 12, αντιγραφή της σελήνης στα νερά,φυλλοροη σιωπής, αντιστροφη πτώση ησυχιας, ανάδυση ευπλαστου χρόνου, και το φως σε do ύφεση                                -περιμενει. το μικρό ψαράκι στο ενυδρείο της φωνης.συλλαβη σώματος.  ατέρμονη. ευλυγισία σελήνης                             
- Bedrich Smetana Pensee Fugitive,fugitive light in hand, and the reflection of your body has been built to reduce the length of the body, secret tautology, which is not as simple as the infinite causes
of the body                                   
-a messing. περιμενει. τώρα! το χερι λευκό με χρυσό δαχτυλίδι. η αντανάκλαση στην μνήμη, και το φως σε υπέροχες λέξεις. στιγμές αρμονιας.αρμονίας εκτίναξη. εντός σου. a messing                                                       
- Joseph Haydn Menuett aus der Klavier,πουλια ψαρευανε δεντρα. στα άνθη άγριων κρινων. η υποδιαστολή του φεγγαριου στο βράχο. η θαλασσα. και μονάχα ησυχία.                               
-περιμενει. σήμερα. τώρα!
.
.

Κυριακή, 11 Φεβρουαρίου 2018

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Εσωτερικό Interior - (Ανθρωπινα Εσωτερικα) ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Εσωτερικό Interior - 
(Ανθρωπινα Εσωτερικα)
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Εσωτερικό Interior - c.n.couvelis χ.ν.κουβελης   
(Ανθρωπινα Εσωτερικα)   

ένα κενο. χώρου. χρόνου. σιωπή.αργοτερα.δεν αντάλλαξαν καμία κουβέντα. η πόρτα άνοιξε
και έκλεισε. κοίταξε την ώρα. στον καθρέφτη. είδε. καθησε στο σαλόνι. δεν αναψε το φως.
πέρασε ώρα. άκουσε μια γυναικεία φωνή. νύχτα. γέλιο. σιωπη. ένας θορυβος. σιωπη.
η πόρτα άνοιξε. δεν κοίταξε.μπήκε στο μπάνιο. μετά από δέκα λεπτά βγήκε. 'τι έκανες;'.
δεν απάντησε. σιωπη.μεσάνυχτα.αν φώναζε.ενα κενό. χώρου. χρόνου
.
.

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Πλουταρχου,Βιοι Παραλληλοι.Αλεξανδρος [ΙΔ'] Η Κρισιμη Συναντηση του Αλεξανδρου με τον Διογενη τον Κυνικο Φιλοσοφο στο Κρανειο της Κορινθου -σχολια ,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis και ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ ΚΑΙ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΚΥΝΙΚΟΥ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Πλουταρχου,Βιοι Παραλληλοι.Αλεξανδρος [ΙΔ']
Η Κρισιμη Συναντηση του Αλεξανδρου με τον Διογενη τον Κυνικο Φιλοσοφο στο Κρανειο
της Κορινθου -σχολια ,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
και
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ ΚΑΙ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΚΥΝΙΚΟΥ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Μεγας Αλεξανδρος Great Alexander -2μ χ 2,50μ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


Αλεξανδρος και Διογενης


Jacques Gamelin  (1738–1803)-Alexandre et Diogène


Μποστ-Αλεξανδρος και Διογενης-Ενθυμιον Κορινθου

Πλουταρχου,Βιοι Παραλληλοι.Αλεξανδρος [ΙΔ']
Η Κρισιμη Συναντηση του Αλεξανδρου με τον Διογενη τον Κυνικο Φιλοσοφο στο Κρανειο
της Κορινθου -σχολια ,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis
και ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ ΚΑΙ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΚΥΝΙΚΟΥ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

[ΙΔ']Εἰς δὲ τὸν Ἰσθμὸν τῶν Ἑλλήνων συλλεγέντων καὶ ψηφισαμένων ἐπὶ Πέρσας
μετ’ Ἀλεξάνδρου στρατεύειν, ἡγεμὼν ἀνηγορεύθη. πολλῶν δὲ καὶ πολιτικῶν ἀνδρῶν
καὶ φιλοσόφων ἀπηντηκότων αὐτῷ καὶ συνηδομένων, ἤλπιζε καὶ Διογένην τὸν Σινωπέα
ταὐτὸ ποιήσειν, διατρίβοντα περὶ Κόρινθον. ὡς δ’ ἐκεῖνος ἐλάχιστον Ἀλεξάνδρου λόγον
ἔχων ἐν τῷ Κρανείῳ σχολὴν ἦγεν, αὐτὸς ἐπορεύετο πρὸς αὐτόν· ἔτυχε δὲ κατακείμενος
ἐν ἡλίῳ. καὶ μικρὸν μὲν ἀνεκάθισεν, ἀνθρώπων τοσούτων ἐπερχομένων, καὶ διέβλεψεν
εἰς τὸν Ἀλέξανδρον. ὡς δ’ ἐκεῖνος ἀσπασάμενος καὶ προσειπὼν αὐτὸν ἠρώτησεν, εἴ τινος
τυγχάνει δεόμενος, "μικρὸν" εἶπεν· "ἀπὸ τοῦ ἡλίου μετάστηθι". πρὸς τοῦτο λέγεται τὸν
Ἀλέξανδρον οὕτω διατεθῆναι καὶ θαυμάσαι καταφρονηθέντα τὴν ὑπεροψίαν καὶ τὸ μέγεθος
τοῦ ἀνδρός, ὥστε τῶν περὶ αὐτὸν ὡς ἀπῄεσαν διαγελώντων καὶ σκωπτόντων, "ἀλλὰ μὴν ἐγὼ"
εἶπεν "εἰ μὴ Ἀλέξανδρος ἤμην, Διογένης ἂν ἤμην".

[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

[ΙΔ']στον Ισθμο οπου οι Ελληνες συνηλθαν και ψηφισαν κατα των Περσων μετα του
Αλεξανδρου να εκστρατευσουν,αρχηγος αναγορευθει,πολλοι δε και πολιτικοι ανδρες
και φιλοσοφοι τον συναντησαν και συνεχαρουν,ελπιζε κι ο Διογενης απ'την Σινωπη το
ιδιο θα εκανε,που περνουσε τον καιρο του γυρω εκει στην Κορινθο,αλλα καθως εκεινος
 ελαχιστη για τον Αλεξανδρο ειχε ειχε κι αναπαυετο στο Κρανειο,αυτος πηγε σ'αυτον,
ετυχε δε να'ναι ξαπλωμενος στον ηλιο, και λιγο ανασηκωθηκε,οταν ειδε τοσους ανθρωπους
να'ρχονται,και κοιταξε προς τον Αλεξανδρο,καθως δ'εκεινος τον χαιρετησε εγκαρδια και τον
ρωτησε,αν κατι τυχαινει να'χει αναγκη,'λιγο'ειπε'απ'τον ηλιο μετακινησου',απ'αυτο λεγεται
πως ο Αλεξανδρος τοσο εντυπωσιασθηκε και θαυμασαι ενω τον περιφρονησε την υπεροψια
και την μεγαλοπρεπεια του ανδρα ,ωστε στους ακολουθους του που καθως εφευγαν τον
περιγελουσαν και τον κοροιδευαν,'αλλ'εγω,αληθεια'ειπε 'αν δεν ημουν ο Αλεξανδρος,
ο Διογενης θα'θελα να'μουν'
.
.
σχολια-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

-Εἰς δὲ τὸν Ἰσθμὸν τῶν Ἑλλήνων συλλεγέντων καὶ ψηφισαμένων ἐπὶ Πέρσας
μετ’ Ἀλεξάνδρου στρατεύειν, ἡγεμὼν ἀνηγορεύθη
το φθινοπωρο του 336 π.Χ εγινε στον Ισθμο το Συνεδριο των Ελληνων οπου ψηφισθηκε
να εκστρατευσουν κατα των Περσων με αρχηγο τον Αλεξανδρο
-Διογενης ο Σινωπευς[412 η' 399 π.Χ-323 π.Χ],κυνικος φιλοσοφος,μαθητης στην Αθηνα του
Αντισθενη,ιδρυτη της κυνικης φιλοσοφιας[με συμβολο τον κυνα,σκυλο],απλος,λιτος,ελεγκτικος,
χλευαστικος,διδασκε πως η ευτυχια βρισκεται στην φυσικη ζωη,που μονο με ασκηση,αυταρ-
κεια,λιτοτητα και αυτογνωσια μπορει να κατορθωθει,χρησιμοποιουσε τον αστεισμο και τα
λογοπαιγνια,καποτε μερα μεσημερι περιφερονταν στην πολη μ'ενα φαναρι κι οταν τον
ρωτουσαν τι κανει['Διογενες,τι ημεραν μετα λυχνου ανα την πολιν πλανασαι;']αυτος
απαντουσε :'ανθρωπο ψαχνω να βρω'['Ανθρωπον ανευρειν'],οταν βρεθηκε στην Κορινθο να
πουλιεται για δουλος και ρωτηθηκε τι δουλεια ξερει να κανει απαντησε:'Ανθρωπων αρχειν'
λογοπαιγνιο,δηλαδη 'ν'αρχω των ανθρωπων διδασκωντας των ανθρωπων αρχες',
['Ανθρωπων αρχειν διδασκων αρχας ανθρωπων']
και καποτε ο Αλεξανδρος για να πειραξει τον Διογενη  που ελεγε πως ειναι κυων,σκυλος,
του εστειλε ενα πιατο με κοκκαλα,κι οταν τον συναντησε τον ρωτησε:'Κυων,πως σου φανηκε
το δωρο μου;' κι ο ευφυης Διογενης του απαντησε:'αξιο για κυνα,αναξιο για βασιλεα'
['τω κυνι αξιον,αναξιον τω βασιλει']
-το Κρανειο ηταν αριστοκρατικη συνοικια της Κορινθου
.
ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ ΚΑΙ ΔΙΟΓΕΝΟΥΣ ΚΥΝΙΚΟΥ-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

[Ο Αλεξανδρος εστειλε εναν ακολουθον του στον Διογενη να του πει πως ο βασιλιας
θελει να τον δει]
Ακολουθος Αλεξανδρου:-Διογενες χαιρε,Αλεξανδρος βασιλευς  βουλει οραν σε
Διογενης:-Εγω γε ουκ εθελω αυτον καθοραν,ει δ'αυτος βουλει,αυτος πορευετο με οραν
[ετσι ο Αλεξανδρος αναγκαστηκε να παει αυτος στον Διογενη]
Αλεξανδρος:-Βασιλευς Αλεξανδρος ειμι
Διογενης:-Εγω τε Διογενης ειμι
Αλεξανδρος:-συ μη φοβου μου;
Διογενης:-αγαθον η' κακον φερεις;
Αλεξανδρος:-αγαθον
Διογενης:-τοτε πως σε φοβηθω;
Αλεξανδρος:-τι τυγχανεις δεομενος προς σε ποιησω;
Διογενης:-μικρον απο του ηλιου μεταστηθι
[και τοτε ο Αλεξανδρος γυριζοντας προς τους ακολουθους του θαυμαζοντας ειπε:]
Αλεξανδρος:-ἀλλὰ μὴν ἐγὼ εἰ μὴ Ἀλέξανδρος ἤμην,Διογένης ἂν ἤμην
[και συνεχιζοντας τον διαλογο ρωτησε τον Διογενη]
Αλεξανδρος:-Διογενες,τι χρειαν χρηματων εχεις;
Διογενης:-ουδεμιαν χρηματων η' αγαθων
Αλεξανδρος:-τι μειζον εστι,λαους κυριαρχειν η' τον εμον λαον ωφελειν;
Διογενης:-τι ωφεληση σου αν μειζω της Ασιας Ηπειρον τον Ωκεανον διανηξαμενος αρχειν
αν τον σον λαον  μην ωφελησης;
Αλεξανδρος:-Διογενες,προς τι και κυων καλεισαι;
Διογενης:-ως κυων γαρ δαγκνων ανθρωπους βελτιστους προς το αγαθον ποιησω
Αλεξανδρος:-ποιος ευ πραττειν;
Διογενης:-ευ πραττειν  ο  ευ γιγνωσκειν
Αλεξανδρος:-τι εστι καλα κυβερνιαν;
Διογενης:-ηνιοχος εστι ος μη καλως τα ηνια κρατει;
Αλεξανδρος:-ουχι
Διογενης:-κυβερνητης εστι ος μη καλως κυβερνα;
Αλεξανδρος:-ουδαμως
Διογενης:-τοτε τι εστι κυβερναν;
Αλεξανδρος:-ποιος της βασιλικης τεχνης διδασκαλος εστι και που ναιει;
Διογενης:-ουδεις η' μουνον η γνωσις,και δυο γνωσεις εισιν,η εμφυτος,εκ της φυσεως,
και η επικτητος,εκ των ανθρωπων,αν δε την πρωτην εχεις τοτε και την δευτεραν κατακτας
Αλεξανδρος:-τι λογον,ου η' ναι,εχεις περι εξουσιας;
Διογενης:-τον αυτον ως δια το πυρ,ου σμικρον αυτου  στεκεις μην καεις,ου μακρον αυτου μην
παγωσεις
Αλεξανδρος:-Διογενες,η σα πατρις τις ειη;
Διογενης:-Εγω,Αλεξανδρε,πολιτης του κοσμου ειμι
Αλεξανδρος:-τι εσυ αληθως και γιγνωσκειν και πραττειν;
Διογενης:-ανθρωπων αρχειν
Αλεξανδρος:-εις τι πλεον τους κυνας θαυμαζεις;
Διογενης:-εις αυτα τουτα,μη γαρ της πολυτελειας μετεχοντων και τους αληθως φιλους των
ψευδων διακρινοντων
Αλεξανδρος:-και τι περι γυναικων φρονεις;
Διογενης:-λυχνιας σβεσθησεις πασα γυνη Λαις
Αλεξανδρος:-και τι περι ανθρωπου;
Διογενης:-ανθρωπος αυταρκης παρα φυσιν εστι,ουδενος περιττου χρειαν εχει,
αναγκαι εισι επιθυμιων τεχνηματα και ανθρωπους δουλους ποιουν,φαρμακον
δε εστι η του σωματος ασκησις
Αλεξανδρος:-και δια τον Πλατωναν τι εστι ανθρωπος;
Διογενης:-ζωον διπουν απτερον,οιον απτερος ορνιθα,και συμπληρουμενον 'αλλα και
πλατωνυχον'
Αλεξανδρος:-Διογενες,δια τι λογο ο Πλατων εις τον Διονυσιον τον Συρακουσιον τυραννον
προσετρεξεν;
Διογενης:-επειδη Πλατων ου εβρωσκεν ελαιας ως Διογενης
Αλεξανδρος:-Διογενες ουκ εστι αντι των Μακεδονων ως οι Κορινθιοι εισιν;
Διογενης:-τα μαλλα ειμι εναντιον Μακεδονων,τον εμον πιθον μεμανως ως Σωκρατης ανω κατω
κυλιων
Αλεξανδρος:-ποιων των θηριων δαγκνει χειριστα;
Διογενης:-των αγριων ο συκοφαντης των δε ημερων ο κολαξ
Αλεξανδρος:-αλλ'οι πλειονες των ανθρωπων περιγελουν σε και σκωπτουν
Διογενης:-και οι ονοι,πιθανον,περιγελουν αυτους,αλλα δια τους ονους ου φροντιζουν
τι,και'γω ουν δια τουτον ουδαμως ειμι φροντιζων
Αλεξανδρος:-Διογενες,νυν γεγηρασκες,φροντιζε σχολιην εχεις
Διογενης:-αν εις δρομου αγωνα ετρεχον χρειαν ειη σχολιην εχω προ του τελους  η' πλεον τρεξω;
Αλεξανδρος:-τι νυν μελετας;
Διογενης:-μελετω αποτυγχανειν
Αλεξανδρος:-εκ Σινωπης δ'εξορισθεις ων
Διογενης:-και'γω αυτους εξορισα παντα χρονον εκει μενουν
Αλεξανδρος:-αν εις ωραν τεθνακεις ποιος κηδευσει σου;
Διογενης:-οστις μα οικια εθελει κατακτησιν
Αλεξανδρος:-εις την Χαιρωνειας μαχην,Διογενες,τι ο εμος πατηρ Φιλιππος σε ηρωτησεν;
Διογενης:-τις ει;της σης απληστιας,ειπα,κατασκοπος ειμι
Αλεξανδρος:-ποτε δ'ωρα εστι ανδρας γαμει;
Διογενης:-τους μεν νεους μηδεπω,τους δε πρεσβυτερους μηδεπωποτε
Αλεξανδρος:-πως εις μισαρους τοπους διαβιεις;
Διογενης:-αλλα και ηλιος και ου μιαινεται
Αλεξανδρος:-τι γνωμην περι της συνεκστρατειας των Ελληνων εις Ασιαν εχεις;
Διογενης:-Αλεξανδρε,μην υπεροψιαν εχεις δια το της Ασιας μεγεθος αλλα δια των εκει
συστρατευσαντων ανδρων μεγεθος
[ο Διογενης ανοιξε το σακουλι του κι εβγαλε ψωμι κι ελιες κι ετρωγε]
Αλεξανδρος:-ακαταλληλος η ωρα εστι δια εσθιειν
Διογενης:-οι πλουσιοι εσθιουν οτ'εθελουν,εγω δε ο πενης οτε πεινω
[βλεπωντας εκει κοντα εναν Ολυμπιονικη δρομεα να βοσκα προβατα του φωναξε]
Διογενης:-ω,βελτιστε,ταχεως μετεβης απο των Ολυμπιων επι τα Νεμεα
[και τοτε ο Αλεξανδρος γυριζοντας προς τους ακολουθους του θαυμαζοντας επανελαβε:]
Αλεξανδρος:-ἀλλὰ μὴν ἐγὼ εἰ μὴ Ἀλέξανδρος ἤμην,Διογένης ἂν ἤμην
.
.

Σάββατο, 10 Φεβρουαρίου 2018

LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ -Πλουταρχου,Βιοι Παραλληλοι.Αλεξανδρος [Ζ'] Η Επιστολη Περι Φιλοσοφιας του Αλεξανδρου προς τον Αριστοτελη και η απαντηση του προς αυτον -σχολια ,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis- ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}

.
.
LITTERATURE-ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ
-Πλουταρχου,Βιοι Παραλληλοι.Αλεξανδρος [Ζ']
Η Επιστολη Περι Φιλοσοφιας του Αλεξανδρου προς τον Αριστοτελη και η απαντηση του
προς αυτον
-σχολια ,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis-
ΚΕΙΜΕΝΑ-TEXTS-Χ.Ν.Κουβελης[C.N.Couvelis}
.
.

Μεγας Αλεξανδρος[παντα σε κρεβατι]-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


Αριστοτελης-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis


Μεγας Αλεξανδρος Great Alexander-χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

Πλουταρχου,Βιοι Παραλληλοι.Αλεξανδρος [Ζ']
Η Επιστολη Περι Φιλοσοφιας του Αλεξανδρου προς τον Αριστοτελη και η απαντηση του
προς αυτον
-σχολια ,μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis

[Ζ']Καθορῶν δὲ τὴν φύσιν αὐτοῦ δυσνίκητον μὲν οὖσαν, ἐρίσαντος μὴ βιασθῆναι,
ῥᾳδίως δ’ ἀγομένην ὑπὸ λόγου πρὸς τὸ δέον, αὐτός τε πείθειν ἐπειρᾶτο μᾶλλον
ἢ προστάττειν, καὶ τοῖς περὶ μουσικὴν καὶ τὰ ἐγκύκλια παιδευταῖς οὐ πάνυ τι πιστεύων
τὴν ἐπιστασίαν αὐτοῦ καὶ κατάρτισιν, ὡς μείζονος οὖσαν πραγματείας καὶ κατὰ τὸν
Σοφοκλέα
                        πολλῶν χαλινῶν ἔργον οἰάκων θ’ ἅμα,
μετεπέμψατο τῶν φιλοσόφων τὸν ἐνδοξότατον καὶ λογιώτατον Ἀριστοτέλην, καλὰ καὶ
πρέποντα διδασκάλια τελέσας αὐτῷ. τὴν γὰρ Σταγειριτῶν πόλιν, ἐξ ἧς ἦν Ἀριστοτέλης,
ἀνάστατον ὑπ’ αὐτοῦ γεγενημένην συνῴκισε πάλιν, καὶ τοὺς διαφυγόντας ἢ δουλεύοντας
τῶν πολιτῶν ἀποκατέστησε. σχολὴν μὲν οὖν αὐτοῖς καὶ διατριβὴν τὸ περὶ Μίεζαν Νυμφαῖον
 ἀπέδειξεν, ὅπου μέχρι νῦν Ἀριστοτέλους ἕδρας τε λιθίνας καὶ ὑποσκίους περιπάτους
δεικνύουσιν. ἔοικε δ’ Ἀλέξανδρος οὐ μόνον τὸν ἠθικὸν καὶ πολιτικὸν παραλαβεῖν λόγον,
ἀλλὰ καὶ τῶν ἀποῤῥήτων καὶ βαθυτέρων διδασκαλιῶν, ἃς οἱ ἄνδρες ἰδίως ἀκροατικὰς καὶ
ἐποπτικὰς προσαγορεύοντες οὐκ ἐξέφερον εἰς πολλούς, μετασχεῖν. ἤδη γὰρ εἰς Ἀσίαν
διαβεβηκώς, καὶ πυθόμενος λόγους τινὰς ἐν βιβλίοις περὶ τούτων ὑπ’ Ἀριστοτέλους
ἐκδεδόσθαι, γράφει πρὸς αὐτὸν ὑπὲρ φιλοσοφίας παῤῥησιαζόμενος ἐπιστολήν, ἧς
ἀντίγραφόν ἐστιν· "Ἀλέξανδρος Ἀριστοτέλει εὖ πράττειν. οὐκ ὀρθῶς ἐποίησας ἐκδοὺς
τοὺς ἀκροατικοὺς τῶν λόγων· τίνι γὰρ δὴ διοίσομεν ἡμεῖς τῶν ἄλλων, εἰ καθ’ οὓς
ἐπαιδεύθημεν λόγους, οὗτοι πάντων ἔσονται κοινοί; ἐγὼ δὲ βουλοίμην ἂν ταῖς περὶ τὰ
ἄριστα ἐμπειρίαις ἢ ταῖς δυνάμεσι διαφέρειν. ἔῤῥωσο". ταύτην μὲν οὖν τὴν φιλοτιμίαν
αὐτοῦ παραμυθούμενος Ἀριστοτέλης ἀπολογεῖται περὶ τῶν λόγων ἐκείνων, ὡς καὶ
ἐκδεδομένων καὶ μὴ ἐκδεδομένων. ἀληθῶς γὰρ ἡ περὶ τὰ φυσικὰ πραγματεία, πρὸς
διδασκαλίαν καὶ μάθησιν οὐδὲν ἔχουσα χρήσιμον, ὑπόδειγμα τοῖς πεπαιδευμένοις
ἀπ’ ἀρχῆς γέγραπται.

[μεταφραση translation χ.ν.κουβελης c.n.couvelis]

[Ζ']Παρατηρωντας[ο Φιλιππος] οτι η φυση του ατιθαση ηταν,και στις εριδες δεν υποχωρουσε,.
ευκολα ομως οδηγουνταν απ'τον λογο προς το πρεπον,κι ο ιδιος να τον πειθει μαλλον
προσπαθουσε παρα να τον προσταζει,και στους εκπαιδευτες της μουσικης και των εγκυκλιων
μαθηματων καθολου μην εμπιστευομενος την επιβλεψη και καταρτιση του,αλλα θεωρωντας
την μεγιστη παιδευτικη ενασχοληση και κατα τον Σοφοκλη
                      πολλων χαλινων εργο και πηδαλιων μαζι
εστειλε και προσκαλε των φιλοσοφων τον ενδοξοτατον και λογιωτατον Αριστοτελη,με καλα
και πρεποντα διδακτρα διδασκαλιας ικανοποιωντας τον,και γιατι την πολη των Σταγειριτων,
απ'την οποια ηταν ο Αριστοτελης,ερημομενη απ'αυτον την συνοικισε παλι,κι απ'τους πολιτες
αυτους που διεφυγαν η' εγιναν δουλοι αποκατεστησε,τοπο εκπαιδευσης λοιπον σ'αυτους και
μελετης  τον περι την Μιεζαν Νυμφαιον ορισε,οπου μεχρι τωρα του Αριστοτελη και τα λιθινα
εδρανα και τους υπο σκιαν περιπατους δειχνουν,φαινεται πως ο Αλεξανδρος δεν διδαχθηκε
μονο τον ηθικο και πολιτικο λογο,αλλα και στων απορρητων και των βαθυτερων τις διδασκα-
λιες,τις οποιες οι ανθρωποι ιδιαιτερως ακροαματικες και εποπτικες αποκαλουντες δεν τις
μετεφερναν στους πολλους,μετειχε,διοτι στην Ασια ενω ειχε ηδη διαβει,κι ακουωντας πως
καποιοι λογοι περι τουτων σε βιβλια απ'τον Αριστοτελη εχουν εκδοθει,γραφει σ'αυτον υπερ
της φιλοσοφιας μετα παρρησιας εκφραζομενος επιστολη,της οποιας το αντιγραφο αυτο ειναι,
 'ο Αλεξανδρος στον Αριστοτελη ευχεται να'ναι καλα,
δεν ενηργησες καλα να εκδωσεις τους ακροαματικους λογους,γιατι σε τι τοτε εμεις θα ξεχωρι-
σουμε των αλλων,αν οι λογοι στους οποιους εκπαιδευθηκαμε,αυτοι σ'ολους γινουν κοινοι;
εγω θα'θελα στις περι τα αριστα εμπειριες παρα στις δυναμεις να υπερεχω,
να υγιαινεται',
αυτο λοιπον το ενθερμο ενδιαφερον του καθησυχαζοντας ο Αριστοτελης απολογειται
περι των λογων εκεινων,καθως και εχοντων εκδοθει και μη εχοντων εκδοθει,επειδη,
αληθεια,η περι τα φυσικα πραγματεια,προς διδασκαλια και μαθηση τιποτα δεν εχει
χρησιμο,κι ως υποδειγμα στους εχοντας εκπαιδευθει εξαρχης εχει γραφτει
.
.
σχολια- χ.ν.κουβελης c.n.couvelis:

-πολλῶν χαλινῶν ἔργον οἰάκων θ’ ἅμα
αποσπασμα απο αγνωστο εργο του Σοφοκλη
-Σταγειρα,αρχαια πολης της Χαλκιδικης,[κοντα στην σημερικη Ολυμπιαδα],ιδρυθεισα το 665 πΧ
απο Ιωνες αποικους της Ανδρου,γεννετειρα του Αριστοτελη,η πολη το 349 πΧ, μελος του Κοινου
των Χαλκιδεων  με πρωτευουσα πολη την Ολυνθο,ισοπεδωθηκε απο τον Φιλιππο Β',πατερα του
Αλεξανδρου,κατα τον Ολυνθιακο πολεμο 
-Μιεζαν Νυμφαιον.το ιερο των νυμφων,στην Μιεζα[κοντα στην σημερινη Ναουσα]
της αρχαιας Μακεδονιας,οπου ο φιλοσοφος Αριστοτελης απο το 343 πΧ εως το 340 πΧ διδαξε
τον Αλεξανδρο,13 ετων τοτε, μετα απο προσκληση του πατερα του Φιλιππου Β'
-ὑποσκίους περιπάτους,στεγασμενες στοες,περιπατοι,η Περιπατητικη Σχολη του Αριστοτελη
στην Αθηνα,περιπατητικοι φιλοσοφοι
-ακροατικες[ακροαματικες]διδασκαλιες,εσωτερικεςμε συνεχη λογο χωρις διαλογο ενωπιον
ακροατηριου μαθητων[εσωτερικων στη σχολη],τα περισσοτερα ακροαματικα εργα του
Αριστοτελη εχουν διασωθει
-εποπτικες διδασκαλιες,οταν κατα την διδασκαλια ενεργοποιουνται περισσοτερες αισθησεις
για την εμπεδωση της μαθησης με την χρησιμοποιηση εποπτικων μεσων[χαρτες,εικονες,
βιντεο,πειραματα,..]
-γραφοντας,'ὡς καὶ ἐκδεδομένων καὶ μὴ ἐκδεδομένων',ο Αριστοτελης στον Αλεξανδρο τον
καθησυχαζει,λεγοντας του στην ουσια,οι διδασκαλιες 'ναι μεν εκδοθηκαν αλλα ειναι σαν να
μην εκδοθηκαν' αφου ειναι κατανοητες μονο σ'αυτους που εκπαιδευτηκαν ,στους μαθητες
του,στους δε αλλους ειναι ακατανοητες ,αχρηστες
-ἡ περὶ τὰ φυσικὰ πραγματεία,εννοει το εργο Μετα τα Φυσικα,ο Αριστοτελης στην Αθηνα
με χρηματα που εστελνε απο την Ασια ο Αλεξανδρος εκδιδε τα εργα του
.
.